Coffee-Beans-Biscuits-Coffee-Wallpapers-HD

Zapraszam do nowej zakładki EMOCJE, SCENARIUSZE SCHEMATY , PSYCHOLOGIA NA CO DZIEŃ oraz INTEGRACJA SENSORYCZNA (SI) ĆWICZENIA

Jest tyle do powiedzenia. Nie wystarczy słów. Powiem jedno. Trzymajcie się i  nie dajcie się. (Na dole pod tekstem – jako uzupełnienie, wklejam powiązane artykuły głównie dla rodziców. Staram się, by były aktualne i wiarygodne, dlatego zawsze podaję źródło.) Tu mój fanpage

Jest człowiek, który opowie coś za mnie. Coś, co jest najbliższe mojej, rzeczywistości:

„Autyzm nie jest łatwy ani dla rodziców dziecka, ani dla opiekunów, a wychowanie autystycznego syna czy córki to nie zadanie dla ludzi małego ducha. Już pierwsza dręcząca myśl, że coś z twoim półtorarocznym dzieckiem jest nie tak, nie zostawia miejsca na żadną słabość. W dzień diagnozy psycholog dziecięcy ogłasza wyrok, dodając do niego truizm, że twój syn to wciąż ten sam chłopczyk, którym był, zanim ta przewracająca życie, do góry nogami wiadomość została potwierdzona.

Potem musisz znosić reakcje ludzi: „To takie smutne”; „I co, będzie taki jak Dustin Hoffman w Rain Manie?”; „Chyba nie masz zamiaru pogodzić się z tą diagnozą?” i moja ulubiona: „Tak, powiedziałem mojemu pediatrze, gdzie ma wsadzić te swoje szczepionki”.

Pierwsze kontakty z większością organizacji, które mają cię wspierać, będą gwoździem do trumny wszelkiej słabości, zaszczepią ci cynizm i wywołają gruboskórność nosorożca. W tych organizacjach zdarzają się utalentowani i energiczni ludzie, ale z przygnębiającą regularnością okazuje się, że w polityce rządu chodzi tylko o przyklepanie problemu i pozorne działania, a nie o to, by pomóc niepełnosprawnym dzieciom wydobyć ich potencjał, tak by mogły mieć swój długotrwały wkład w społeczeństwo. Niewielką pociechą jest to, że teorie medyczne nie obwiniają już twojej żony, że to przez nią dziecko ma autyzm, bo była zimną matką, jak twierdzono jeszcze niedawno (o zimnych ojcach nie było mowy), i że nie żyjesz w społeczeństwie, w którym ludzi z autyzmem uważa się za czarowników albo diabły i traktuje odpowiednio do tego poglądu.

A co potem, gdzie szukać pomocy? W książkach. (Pewnie zacząłeś już wcześniej, bo pierwszą reakcją znajomych i rodziny, którzy bardzo chcą ci pomóc, jest przysyłanie wycinków, linków i tytułów książek mających jakikolwiek związek z twoją sytuacją). A publikacje dotyczące niepełnosprawności to dżungla. Poradniki typu „Jak możesz pomóc swojemu autystycznemu dziecku” często pisane są z pozycji dyktatorskich i pełne jedynie słusznych i chronionych prawem autorskim pomysłów na wszystko. Zdarzają się w tych książkach pożyteczne wskazówki, ale czytanie ich niekiedy przygnębiająco przypomina sytuację, gdy ktoś próbuje nas zwerbować do jakiegoś Kościoła czy partii.

Bardziej naukowe prace są bardziej rzeczowe, więcej tam odwołań do innych publikacji i badań, sporo pedagogiki i skrótów. Oczywiście to dobrze, że naukowcy zajmują się tą dziedziną, ale często rozziew miedzy teorią a tym, co dzieje się właśnie na podłodze w twojej kuchni, jest zbyt duży, by dało się powiązać jedno z drugim.

Kolejny typ książek to rodzaj osobistego świadectwa, który opisuje wpływ autyzmu na rodzinę i czasem pozytywne skutki jakiejś alternatywnej terapii. Te świadectwa są chętnie prezentowane w mediach i dzięki nim autyzm staje się bardziej widoczny wśród wielu innych ważnych problemów, ale moim zdaniem pożytek z nich jest niewielki i szczerze mówiąc, zwykle chyba nie są pisane po to, żeby się komuś na coś przydały.

Każdy chory na autyzm przypomina swoją własną odmianę –  autyzm bardziej przypomina wzór tęczówki niż świnkę – a im bardziej nietypową kurację zastosuje się w przypadku jakiegoś dziecka, tym mniej prawdopodobne, że pomoże ona innemu dziecku (na przykład mojemu).

Czwarta kategoria książek o autyzmie to „autobiografia autyka” pisana przez kogoś, kto spektrum autyzmu zna z własnego doświadczenia. Najbardziej znany przykład to „Myślenie obrazami” Temple Gradin. Takie książki z pewnością bardzo dużo wnoszą ale ich autorami są niemal zawsze ludzie dorośli, którzy już poradzili sobie z chorobą i nie mogą pomóc mi w sprawach, w których najbardziej potrzebuję pomocy: gdy na przykład chcę zrozumieć, dlaczego mój trzyletni syn uderzał głową o podłogę albo bardzo szybko trzepotał palcami przed oczami, albo miał tak nadwrażliwą skórę, że nie mógł usiąść ani się położyć, albo wył z rozpaczy przez czterdzieści pięć minut, kiedy okazało się, że płyta DVD z kreskówką Pingu jest zbyt porysowana, żeby można ją było odtworzyć. Lektura książek dała mi wiele teorii, różnych podejść, anegdot i domysłów dotyczących tych kwestii, ale ponieważ nie znałem przyczyn, mogłem tylko bezradnie się przyglądać”. – David Mitchell autor Atlasu chmur

Ta zakładka jest w trakcie rozbudowy. Z czasem umieszczę tu odpowiednie artykuły. Postaram się aby były praktyczne. Teraz niech odniesieniem będą nasze zmagania zawarte w tzw. „Dziennikach” (na „D” w kategoriach) na głównej stronie. To migawki z  autyzmu na pierwszym i na drugim planie naszego życia. Może w ten sposób na coś się przydamy. Pozdrawiam

Sylwia.

DLA NAUCZYCIELI

Otworzyłam nową zakładkę  METODY REWALIDACJA  TECHNIKI NARZĘDZIA SPOSOBY – w niej wiele pomysłów do wykorzystania w domu i szkole oraz WAKACYJNE GRY I ZABAWY

O zaburzeniach integracji sensorycznej w zakładce  ZMYSŁY SENSORYKA PRZETWARZANIE INFORMACJI

ĆWICZENIA LOGOPEDYCZNE

  1. Twoje dziecko potrzebuje dodatkowego wsparcia, aby budować w sobie nadzieję
  2. Strategie pozytywnej dyscypliny w ASD
  3. Autyzm – riposty
  4. Nie krytykuj – to był dobry dzień
  5. Rozwój ruchowy dziecka: motoryka małej ręki czyli ćwiczenia dłoni i paluszków
  6. Rysowanie jest Ble. Co robić, gdy dziecko nie lubi podstawowych aktywności?
  7. Po pierwsze mowa
  8. Pomoc dla osób z autyzmem w Polsce
  9. Procedura orzeczeniowa
  10. Czym pisać w szkole (ASD) ?
  11. Jak wybierać plecak szkolny (ASD) ?
  12. Informator dla rodziców –  edukacja ,wspomaganie, poradnictwo
  13. Nauczyciel wspomagający – zatrudnienie, pomoc, zadania, starania…
  14. Jak wykorzystać zajęcia pozalekcyjneumiejętności społeczne
  15. Zatrudnienie a zainteresowania w ASD
  16. Jak wytrzymać z dzieckiem w samolocie
  17. Jak sprawić, by dziecko poszło do szkoły
  18. Nauka w gimnazjum i szkole ponadgimnazjalnej (rewalidacja)
  19. Autyzm – praca z rodzicami
  20. Zorganizować dzień
  21. Rywalizacja pomiędzy rodzeństwem
  22. Jak sprawić, by dziecko przestało jęczeć
  23. autyzmwszkole.com – minął rok
  24. Napady złości – zastraszanie
  25. Zachowania stereotypowe
  26. Dwa największe błędy dotyczące dyscypliny
  27. Stresy rodziców dzieci z autyzmem
  28. Depresja
  29. Dziurawiec jak Prozac
  30. Metoda BLW – sztuka karmienia
  31. Co zrobić, by dziecko pozwoliło ci wyjść z domu
  32. Mit leczenia infekcji górnych dróg oddechowych antybiotykami i syropami
  33. Podstawowa metoda wysyłania dzieci do spania
  34. Co zrobić, by dziecko pozwoliło ci wyjść z domu
  35. Radzenie sobie z rozpaczą, smutkiem i niepokojem
  36. Rodzice to nie roboty
  37. Rodzinne wycieczki z autyzmem w tle
  38. Czy warto zapisywać dziecko do szkoły integracyjnej
  39. Chłopcy, pornografia, masturbacja – informacje praktyczne
  40. Bycie miłym to przekleństwo
  41. Jak wyjaśnić dziecku diagnozę autyzmu
  42. Wyliczanie, czyli metoda 1-2-3 na trudne zachownia
  43. „On się nie nadaje do normalnej szkoły”
  44. Edukacja domowa – unschooling
  45. Rodzeństwo dzieci z autyzmem
  46. Dzienniki: Co jest źródłem szczęścia
  47. Zadanie domowe
  48. Najdoskonalsza forma nauczania
  49. Trening umiejętności społecznych
  50. Szkolne uwagi 🙂
  51. Matematyka, punkty w powietrzu, uczeni idioci
  52. Pismo?!
  53. Co sprawia radość?
  54. Ubieranie się
  55. Jedzenie i zachowanie dziecka z ASD przy posiłkach
  56. Dlaczego natura leczy nasze dzieci
  57. Problemy z matematyką?
  58. Miłość
  59. Nauka korzystania z toalety dzieci z ASD
  60. Sport w autyzmie – jest nadzieja
  61. Ruch nawozem dla mózgu
  62. W jaki sposób uczą się małe dzieci z autyzmem
  63. Autystyczny geniusz – szczęśliwe dzieciństwo zamiast specjalnego nauczania
  64. Proste zabawy na powietrzu
  65. Dlaczego czytanie zmienia mózg
  66. Drugi język usprawnia mózg
  67. Pomysł na książkę: Szary domek
  68. Pomysł na książkę: Entliczek pentliczek – logopedycznie

Więcej ciekawostek na blogu…

Reklamy