Wrażliwość na konkretny poziom jasności, kolor albo zniekształcenie percepcji wzrokowej występuje u około 1/5 dzieci z zespołem Aspergera (Smith-Myles, Tapscott-Cook, Miller, Rinner i Robins, 2000)

Jaskrawość

„Dzieci i dorośli zmagający się z tym problemem podają, że oślepia ich jaskrawość, i unikają intensywnego oświetlenia. Na przykład Darren przyznał: „W jasny dzień mój wzrok się zamazywał”. Od czasu do czasu może wystąpić wrażliwość na konkretny kolor: „Pamiętam Boże Narodzenie, kiedy dostałem w prezencie rower. Był żółty. Nie mogłem na niego patrzeć. Miał też czerwone elementy, przez co kolor robił się pomarańczowy, wszystko razem się zamazywało i wyglądało tak, jakby rower płonął.

Nie mogłem też patrzeć na kolor niebieski był zbyt jasny i wyglądał jak lód (White i White, 1987, s. 224).

Detale

Może się także pojawić intensywna fascynacja detalami wizualnymi, na przykład drobinkami na dywanie czy pieprzykami na skórze. Jeśli dziecko z zespołem Aspergera ma naturalny talent do rysowania, a ten łączy się z jego szczególnym zainteresowaniem i jest doskonalony dzięki ćwiczeniom z rysunku, wówczas w swoich pracach może osiągnąć fotograficzny realizm (hiperrealizm). Na przykład małe dziecko, które interesuje się pociągami, może bardzo uważnie uczyć się rysowania pociągów w perspektywie, zaznaczając na rysunku niemal każdy detal lokomotywy. W odróżnieniu od jego postaci stojące obok pociągu mogą być narysowane tak, jak narysowałoby je każde przeciętne dziecko w tym wieku.

Niektóre osoby, podobnie jak Darren, wspominają o zaburzeniach wzrokowych:

Nie lubiłem małych sklepów, ponieważ mój wzrok sprawiał, że wydawały mi się jeszcze mniejsze niż w rzeczywistości (White i White, 1987, s. 224).

To może prowadzić do lęku lub niepokoju jako reakcji na pewnego rodzaju doświadczenia wzrokowe, co wyjaśnia Therese Jolliffe:

Być może dlatego, że to, co widzę, nie zawsze wywołuje odpowiednie wrażenie, boję się tak wielu rzeczy, które można zobaczyć: ludzi, a zwłaszcza ich twarzy, bardzo jasnych kolorów, tłumu, z nagła poruszających się przedmiotów, dużych maszyn i nieznajomych budynków, nieznanych miejsc, własnego cienia, ciemności, mostów, rzek, kanałów, strumieni i morza (Jolliffe, Lansdown i Robinson, 1992, s. 15).

Dezorientacja

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s