„Zanim zaczęłam podejrzewać u siebie Zespół Aspergera, nie rozumiałam, skąd wśród innych ludzi biorą się takie przywiązanie i zaufanie do komunikacji niewerbalnej. Dla mnie ona zawsze była niemalże bezużyteczna. A potem wszystko stało się jasne oni po prostu widzą i słyszą rzeczy, których ja w ogóle nie dostrzegam. I nie ma w tym żadnej magii, ot, ich mózgi są po prostu zupełnie inne niż mój…”[1] – Wanderratte, „Gdy oczy nie są zwierciadłem duszy” :
Blog 666rem.wordpress.com

Continue reading „Zespół Aspergera”

Reklamy