Rozpraszanie uwagi – historyjka społeczna

Kiedy się rozpraszam, mam wrażenie, jakby moja uwaga „skakała”. Zwykle nie udaje mi się długo skupiać na jednej rzeczy, nawet jeśli tego chcę. Przypomina to wielozadaniowość, ale nie musi być źródłem przyjemności i niczego nie pozwala mi doprowadzić do końca.

Rozpraszanie uwagi zdarza się wtedy, kiedy ktoś słyszy, widzi, czuje, myśli lub – przeciwnie – dostrzega coś innego niż to, na czym chce lub powinien się koncentrować. Kogoś może też rozpraszać coś, czym chciałby się zajmować (szczególne zainteresowania), a nie to, czym musi się zająć. W takim przypadku zdarza się, że osoba ta lubi się rozpraszać, ale może jej sprawiać problemy, jeśli musi się zająć czymś innym. Rozpraszanie utrudnia długotrwałą koncentrację na tym, co należy zrobić.

Podkreślę to, co mówi prawdę o mnie:

  • Skupianie się na jednej rzeczy przychodzi mi łatwo.
  • Chciałbym się skupić przez dłuższy czas na jednej rzeczy bez rozpraszania się.
  • Rozpraszają mnie dźwięki i hałas.
  • Rozpraszają mnie rozmowy innych ludzi.
  • Rozprasza mnie to, co widzę.
  • Rozpraszają mnie zapachy.
  • Rozpraszają mnie inni ludzie.
  • Rozpraszają mnie moje własne odczucia wewnętrzne.Rozpraszają mnie moje własne myśli.
  • Rozprasza mnie myślenie o moich szczególnych zainteresowaniach.
  • Nie jestem pewien, co mnie rozprasza.
  • Inni ludzie często mówią mi, żebym się skupił.
  • Zwykle nie pomaga mi, gdy ktoś mówi, żebym się skupił.
  • Zwykle pomaga mi, gdy ktoś mówi, żebym się skupił.
  • Frustruje mnie,kiedy się rozpraszam.
  • Chciałbym/chciałabym pracować samodzielnie, żeby się nie rozpraszać.
  • Lubię pracować, kiedy w okół znajduje się dużo rzeczy, które mnie rozpraszają.
  • Biorę leki, żeby sobie z tym poradzić.
  • Chciałbym brać leki, które pomogłyby mi sobie z tym poradzić (Faherty, 2016).
  • Rozprasza mnie myśl, że za chwilę zadzwoni dzwonek.
  • Rozprasza mnie ruch przemieszczających się ludzi – uczniów w szkole.
  • Rozprasza mnie, gdy muszę patrzeć w oczy nauczycielowi i jednocześnie odpowiadać na zadane pytania.
  • Rozprasza mnie, gdy siedzę z kolegą.
  • Rozprasza mnie, gdy siedzę w ławce bez kolegi.
  • Rozprasza mnie, gdy siedzę w ławce przy oknie.
  • Rozprasza mnie, gdy kolega siedzi za mną.
  • Rozpraszają mnie dźwięki dochodzące z ulicy.
  • Rozprasza mnie ruch na korytarzu w czasie przerwy.
  • Rozprasza mnie światło w klasie.
  • Rozprasza mnie zapach perfum nauczycielki/nauczyciela.
  • Rozpraszają mnie intensywne kolory, np ubrań, plecaków, piórników itp.
  • Rozprasza mnie przesuwanie krzeseł w trakcie lekcji.
  • Rozpraszają mnie zapachy dochodzące ze stołówki szkolnej.
  • Rozprasza mnie padający deszcz.
  • Rozprasza mnie włączony telewizor, radio, muzyka odtwarzana w smartfonie.
  • Rozprasza mnie wentylator/wiatrak/klikanie myszką…
  • Rozprasza mnie zapach umytej podłogi…
  • Inne……………………………………………………………………………………………………

Więcej historyjek społecznych na stronie autyzmschemat.life

źródło: C. Faherty: „Autyzm… Co to dla mnie znaczy?…”, WUJ, Kraków 2016

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: