Siedzenie przy stole – integracja sensoryczna

Moi synowie (ASD i pokrewne) nigdy nie mogli usiedzieć przy stole. Z czasem sytuacja się zmieniła ale dalej nie było to zwyczajne siedzenie jak u typowych dzieci. Przyczyna „innych zachowań” jest niewidoczna więc często ignorowana przez dorosłych. A dzieci instynktownie bronią się przed czymś co sprawia im trudność, ból lub po prostu jest nie do zniesienia przez dłuższy czas…

„Niektórzy rodzice narzekają, że ich dziecko odmawia siedzenia przy stole podczas posiłków, garbi się, spada z krzesła, odpycha się stopami od innych osób lub kopie je pod stołem. Takie zachowanie może drażnić lub wręcz zakłócać spokój, gdy rodzina usiłuje spokojnie zjeść posiłek.

Dziecku z zaburzeniami integracji sensorycznej (a w tej grupie dominują autycy, dzieci z ZA oraz cały blok ASD/ADHD wraz z zaburzeniami pokrewnymi) siedzenie przy stole może przychodzić z dużym trudem. Jeśli przy tym ma słabe mięśnie szkieletowe, nie będzie mogło zbyt długo opierać się sile grawitacji. Nawet jeśli początkowo siedzi wyprostowane, na ogół nie wytrzymuje napięcia i dość szybko jego ciało – niczym rozgotowany makaron – rozluźnia się i zapada, kręgosłup tworzy literę C, miednica odchyla się do tyłu, a nogi najczęściej pozostają wyprostowane. Dziecko może zsunąć się z krzesła lub utrzymywać złą postawę utrudniająca oddychanie, połykanie i uwagę wizualną. Aby skompensować niekorzystne skutki, dziecko może się rozłożyć na stole, łokcie opierając o blat, aby wesprzeć górną część ciała i głowę, lub często się poruszać, aby mięśnie tułowia nie pozostawały bezczynne.

Dziecko z małą świadomością własnego ciała, które niewłaściwie postrzega położenie jego części, także może mieć problemy z wyprostowaną postawą i spokojnym siedzeniem, których oczekują rodzice (nauczyciele). Aby zwiększyć bodźce proprioceptywne wędrujące do nóg i tułowia, może się odpychać stopami od nogi krzesła, rodzeństwa lub rodziców. Nadmiernie pobudzonemu dziecku z wielkim trudem przychodzi osiągnięcie stanu uspokojenia, zorganizowania i spokojnego siedzenia. Zamiast tego poszukuje bodźców ruchowych, kiwając się, wiercąc i wstając z krzesła…” (Biel, 2015).

W zakładce ZABURZENIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ znajdują się tematy związane z powyższym tematem.  

Przykłady rozwiązań

źródło: L. Biel: „Integracja sensoryczna…”, WUJ, Kraków 2015

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: