asd.jpg

Peter Randall i Jonathan Parker w swojej książce pt.: „Autyzm Jak pomóc rodzinie” podejmują m. in. próbę opisania cech szczególnych małych dzieci, mowa jest o przedszkolakach dotkniętych autyzmem.

[…] „Obraz kliniczny zespołu Aspergera w pierwszych trzech latach życia dziecka nie jest jednorodny. Pierwsze oznaki zaburzenia często trudno odróżnić od bardziej typowego autyzmu. Zatem przy ocenianiu małego dziecka autystycznego wyraźnie wykazującego normalny poziom inteligencji należy zawsze brać pod uwagę, że ostatecznie jego symptomy będą bardziej wykazywać na zespół Aspergera niż autyzm.

U niektórych dzieci występują opóźnienia w rozwoju wczesnych funkcji języka, ale znikają one między trzecim a piątym rokiem życia. Niektóre dzieci, szczególnie te najinteligentniejsze, nie wykazują żadnych opóźnień rozwojowych oprócz pewnych dysfunkcji motorycznych. Zwykle symptomy ZA wykrywa dopiero dokładne specjalistyczne badanie dziecka pomiędzy trzecim a piątym rokiem życia. Takie całościowe badanie może być pozytywnym doświadczeniem zarówno dla rodziców, jak i samego dziecka.

Jest to bardzo ważne, gdyż dzieci te zwykle bardzo dobrze radzą sobie w rodzinie, natomiast mają kłopoty z przystosowaniem się, gdy wchodzą w nowe środowisko w przedszkolu. W tym czasie mogą wystąpić następują ce problemy:

  • tendencja do unikania spontanicznych kontaktów lub słaba zdolność do interakcji społecznych;
  • problemy z podtrzymaniem prostej rozmowy lub tendencja do powtarzania sie w rozmowie;
  • dziwne reakcje werbalne;
  • trzymanie się sztywnych rytuałów i trudności w akceptowaniu zmian;
  • trudności w kontrolowaniu reakcji społecznych/emocjonalnych, szczególnie gniewu, agresji lub nadmiernego niepokoju;
  • nadaktywność;
  • zatracanie się we własnych zainteresowaniach, z tendencją do fiksacji na poszczególnych obiektach lub przedmiotach.

Chociaż wydaje się, powyższa lista jest bardzo podobna do listy wczesnych symptomów autyzmu, to jednak w porównaniu z dziećmi autystycznymi dzieci z ZA wykazują większe zaintresowanie kontaktami z dorosłymi i innymi dziećmi, ich mowa nie odbiega tak bardzo od normy i nie wydają się tak bardzo „odmienne”. Zauważalne są szczególnie dobrze rozwinięte zdolności pamięciowe, wyłącznie z rozpoznawaniem liter i cyfr, zapamiętywaniem różnych faktów i tym podobne” (Randall, Parker, 2010).

źródło: P. Randall, J. Parker: „Autyzm…”, GWP, Sopot 2010

Advertisements