School-Books-with-Globes1-592x396

26 sposobów przywołania uwagi na lekcji

  1. Staramy się dawać dziecku krótkie polecenia i krótkie instrukcje, na przykład: „Otwórz zeszyt”, zamiast: „Uspokój się i już nie przeszkadzaj. Zabierz się do lekcji”.
  2. Nie przemawiajmy – mówimy krótko.
  3. Podchodzimy do ucznia z ADHD/autyzm/ZA/ASD…/ co 5 minut, by sprawdzić, czy pracuje.
  4. Podczas tłumaczenia stajemy przy biurku ucznia i zwracamy się bezpośrednio do niego.
  5. Umawiamy się z dzieckiem, że jeżeli nauczycielka spostrzeże, że przestało uważać, to postuka palcem w zeszyt lub klepnie dziecko w ramię.
  6. Nauczyciel, chodząc po klasie, sprawdza, co robi uczeń, na przykład czy ma książkę otwartą na odpowiedniej stronie.
  7. Gdy uczeń ma odpowiadać, najpierw musi powtórzyć pytanie.
  8. Prosimy, by głośno powtórzył całej klasie nasze polecenie (oczywiście jeśli dziecko nie ma dysfunkcji mowy).
  9. Upewniamy się, czy słucha – prosimy go o powtórzenie polecenia.
  10. Prosimy, by podyktował klasie notatkę lub zapisał ją na tablicy – potem dostanie ją do wklejenia w zeszycie.
  11. Przepytywanie (np. z tabliczki mnożenia) po rzuceniu do ucznia piłki. Uczeń odpowiadając, odrzuca piłkę.
  12. Umawiamy się na sygnał dźwiękowy (gwizdek, trąbka rowerowa). Dźwięk oznacza: „Spójrzcie na mnie, teraz powiem coś ważnego”.
  13. Staramy się maksymalnie uatrakcyjnić lekcję, np. poprzez użycie kolorowej kredy do pisania na tablicy.
  14. Lekcja geografii jest jak podróż ulubionego bohatera, lekcja historii jest jak podróże w czasie i tym podobne.
  15. Wskazujemy na ważne rzeczy i upewniamy się, czy dziecko usłyszało. Mówimy: „To bardzo ważne. To będzie na sprawdzianie”.
  16. Przy nauce pomocne może okazać się stosowanie rysunków, które przykują uwagę dziecka, np. rysunek ostrosłupa stojącego na czubku jako pomoc do lekcji matematyki.
  17. Ciekawą metodą uczenia tabliczki mnożenia jest pocięcie jej na 100 kawałków, na których znajdują się poszczególne działania. Wrzucamy je do pudełka z napisem „do nauczenia”. Prosimy dziecko, by wybrało z pudełka 5 łatwych działań, których będzie uczyło się danego dnia. Po nauce wkłada je do drugiego pudełka z napisem „umiem”. Następnego dnia zaczynamy od sprawdzenia umiejętności wykonywania działań z pudełka „umiem”. Jeśli dziecko odpowie dobrze, kartka wraca do pudełka „umiem”, jeśli nie – kartka jest wrzucana do pudełka „do nauczenia”. Następnie dziecko wybiera 5 działań do nauczenia w danym dniu.
  18. Unikanie we własnym stroju dodatków czy kolorów, które mogą rozpraszać uwagę dziecka. Zapachy , też odgrywają niebagatelną rolę.
  19. Nauczyciel powinien pomóc dziecku w notowaniu, na przykład poprzez wyraźne słowne zaznaczenie najważniejszych informacji, zapisywanie ich na tablicy, pilnowanie, żeby dziecko przepisało je do zeszytu.
  20. Możemy przygotować krótkie notatki, w których to, co istotne zapiszemy pogrubioną czcionką.
  21. Zaznaczenie flamastrami największych informacji w książce.
  22. Zaznaczamy z dzieckiem ważne dane w zadaniu z treścią.
  23. Pisanie zadań kolorowymi mazakami – każde innym kolorem.
  24. Odrabianie części zadań na komputerze.
  25. Aby przypomnieć dziecku o czymś, warto wykorzystać karty z rysunkami zwierząt, które symbolizują dane działanie, np. mysz przypomina, że dziecko powinno zachowywać się cicho, mrówka – wracamy do pracy, małpka – robimy sobie przerwę, kociaki – czas na zabawę. Zamiast zwierząt możemy wykorzystać znaki drogowe.
  26. Zawieśmy plan lekcji w widocznym miejscu, czerwoną strzałką zaznaczmy przedmioty, z których lekcje odrabiamy w danym momencie (Kołakowski, Pisula, 2016).

źródło: A. Kołakowski, A. Pisula: „Sposób na trudne dziecko…”, GWP, Sopot 2016

Reklamy