Reklamy

Uczniowie ze spektrum autyzmu mają problemy z koncentracją uwagi. Utrudnia to pracę nauczyciela na wielu płaszczyznach. Jednak z doświadczeń z moim synem (ASD), wiem, że z wiekiem koncentracja wzrasta. Z czasem autystyczne dziecko nauczy, wyćwiczy skupianie uwagi, nawet gdy na początku wydaje się to niemożliwe. Bywa i tak, że uczeń jest skupiony, jednak sposób w jaki zachowuje się na lekcji sygnalizuje coś zupełnie przeciwnego…

Zdarza się, że uczeń skupia uwagę niezgodnie z intencjami nauczyciela, który prowadząc zajęcia, chce pokazać i wytłumaczyć pewne zagadnienia, odwołując się do przedmiotów, ilustracji lub konkretnych czynności i demonstracji. Widzimy często, że dziecko kieruje uwagę na refleks świetlny, tykanie zegara lub niezapięty guzik koszuli.

Wiele dzieci z autyzmem ma obsesyjne zainteresowania, np. znakami drogowymi, samochodami czy darciem papieru. Należy przyjąć ogólną zasadę, że jeśli jakaś obsesja jest użyteczna, lepiej jest ją rozwijać i spróbować przekazać dziecku dzięki niej jakieś przydatne informacje, niż po prostu ignorować. Należy również pamiętać, że dla dzieci obsesje są często sposobem radzenia sobie ze stanami lękowymi – dzięki obsesjom świat staje się bardziej przewidywalny i dlatego bezpieczniejszy. Całkowite odrzucenie obsesji byłoby więc dla dziecka stresujące (Vignoia, 1998).

Peryferyjnie

Innym sposobem może być sposób obserwacji otoczenia. Osoby z autyzmem zamiast fiksować wzrok w centralnym punkcie pola widzenia, często charakteryzują się spostrzeganiem peryferyjnym lub tunelowym. Niektórzy lepiej koncentrują się, patrząc peryferyjnie, podczas gdy otoczenie uznaje to za brak skupienia. Inne osoby mogą się charakteryzować patrzeniem tunelowym – trudno im przenieść uwagę z jednej rzeczy na drugą. Obserwując dzieci autystyczne, często widzimy, że ich uwaga skupia się na pewnych rzeczach tak silnie, że nie jesteśmy w stanie oderwać jej pomimo zachęty słownej, gestem lub fizycznej. Tak intensywne skupienie uwagi na danej rzeczy przez dziecko autystyczne, powoduje, że wszystko inne staje się dla niego nieważne.

Dziecko chętniej zwraca na coś uwagę, jeśli się tym interesuje, gdy ma już jakieś doświadczenia z tego zakresu. Zanim więc zaczniemy czegoś uczyć, dobrze jest wzbudzić w dziecku zainteresowanie. Oszczędzi to wielu stresów zarówno uczącemu, jak i dziecku. Uczeń niezainteresowany nie potrafi się skupić, jego umysł będzie gdzieś „odpływał”, a ciało szybko pójdzie w jego ślady.

Skupić uwagę

Aby skupić uwagę dziecka, trzeba się postarać samemu stać się dla niego interesującym, a następnie w trakcie pracy podtrzymywać jego uwagę różnymi oddziaływaniami. Warto pamiętać, że ruch przyciąga uwagę, podobnie jak aktywne uczestnictwo ruchowe. Z pewnością odwoływanie się do preferencji osobistych dziecka, umiejętność naśladowania innych osób oraz postawa modelu, który się naśladuje, są ważnymi elementami w podtrzymywaniu uwagi. Ponadto warunki pracy: spokój, brak elementów rozpraszających, wcześniejsze zaspokojenie potrzeb, zaniechanie gwałtownych żądań, pozycja zajmowana w trakcie pracy i wiele innych czynników to elementy, o których trzeba pamiętać.

Samo wykonywanie zadania jest dobrą formą ćwiczenia uwagi

Podczas pracy stolikowej należy świadomie wspomagać dziecko w umiejętności ukierunkowywania uwagi, jej współdzielenia, trwałości czy zawieszania fiksacji na obiektach i czynnościach zgodnych z zainteresowaniami. Mogą temu służyć: przywołanie, dotknięcie, stosowanie światła i wskazówek wizualnych, odpowiedni rozkład zajęć i przerw, dostosowany do możliwości dziecka oraz właściwy system wzmocnień.

Dobrym sposobem zwracania uwagi i jej podtrzymywania jest zaczynanie konkretnego działania od nowa,

kiedy dziecko przestaje skupiać uwagę. Jeśli zaczynamy mówić i w pewnym momencie dziecko przestaje na nas zwracać uwagę, zacznijmy wszystko od nowa. Jeśli zaczęło wykonywać jakieś polecenie i rozproszyło się, niech zacznie od początku.

Praksja

Pakiet lekcji „Emocje” dla ucznia ze spektrum autyzmu zawiera:

  1. Ogólnie o emocjach… Podstawowe emocje
  2. Radość – arkusz pracy + miniwykład
  3. Nieśmiałość – arkusz pracy + miniwykład
  4. Strach – arkusz pracy + miniwykład
  5. Dodatki pdf

Opłata jednorazowa, niezależna od subskrybcji

Zebrane środki pozwolą na dalszy rozwój strony i publikowanych treści

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s