60519091

Nick Dubin (zespół Aspergera) spisał swoje wspomnienia od wczesnego dzieciństwa aż do dzisiejszego dnia, oto fragment:

„Dzięki pomocy Carol jesienią byłem w stanie o wiele lepiej mówić. Stwierdziła, że nigdy nie spotkała się z przypadkiem, żeby dziecko z takimi deficytami zrobiło takie postępy w ciągu zaledwie trzech miesięcy – miało to dowodzić moich wyjątkowych zdolności. Zajmująca się edukacją specjalną nauczycielka, z którą widziałem się poprzedniej wiosny, również była zdumiona. Gdy spotkaliśmy się jesienią, mówiła o wakacyjnym cudzie, ponieważ w czasie naszego pierwszego spotkania prawie nie posługiwałem się językiem, a teraz mówiłem pełnymi zdaniami.

Gdy w kolejnym roku przyszedł czas na posłanie mnie do przedszkola, rodzice uznali, że – pomimo postępów, które poczyniłem – nie jestem gotowy na pójście do normalnej placówki, i zapisali mnie do dwóch różnych szkół. Rano jechałem do prywatnej szkoły, gdzie na dziesięciu uczniów przypadało trzech nauczycieli (UK). Natomiast po południu mały, żółty autobus szkolny zabierał mnie spod domu na kurs dla dzieci z opóźnieniami, w trakcie którego nie mieliśmy kontaktu ze zwykłymi uczniami. W tej szkole na trzech uczniów przypadało dwóch nauczycieli.

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s