Strojenie głupich min to świetna zabawa, która wzmacnia artykulację mowy. Wielkie dzięki dla Joanne Hanson za dodanie swoich pomysłów do tej wspaniałej gry.

Zakres wieku rozwojowego: 3-7

Potrzebne przedmioty

  • Kilka małych dyń i markery lub pożywne ciasteczka i lukier do ich ozdobienia
  • Duże lustro

Przygotowanie

  • Markerami na dyniach lub lukrem na ciasteczkach narysuj różne miny, na przykład: wesołą, smutną, zdziwioną, złą, ponurą, przestraszoną lub zabawną.
  • Omów emocje, które prezentują owe miny.
  • Stań obok dziecka naprzeciw lustra i razem róbcie głupie miny. Wypróbuj poniższe ćwiczenia oralno-motoryczne:
  • – Nadmij policzki i zostaw je tak przez kilka sekund. Rozluźnij je i powtórz ćwiczenie,
  • – Sięgnij językiem do nosa, a potem do brody,
    • Wypchaj językiem najpierw policzek, a potem drugi,
      • Powoli wysuwaj język tak daleko, jak się da, a potem szybko go schowaj.

Co możesz zrobić

  • Stań z twarzą zwróconą do lustra, a dziecko postaw przed sobą plecami do lustra. Delikatnie i rytmicznie pocieraj jego głowę (lub plecy), recytując przy tym:

Dynio, dynio, okrąglutka!

W buzię zmień się już calutka!

lub

Ciasto, ciasto, ciasteczko,

Odwróć się, spójrz w lustereczko!

albo

Dziecko, pomyśl odrobinę,

Spójrz do tyłu i zrób minę!

  • Z rękami na głowie lub plecach dziecka, odwróć je o 180 stopni, żeby stanęło twarzą do lustra.

Co może zrobić dziecko

  • Odwrócić się do lustra i zrobić dyniową lub potworną minę, minę zabawną lub śmieszną albo inną, bardzo ekspresywną.
  • Może powiedzieć ci, jakie emocje próbuje wyrazić: „To była bardzo straszna mina!.

Zrób to inaczej

  • Narysuj dyniowe miny na pomarańczowym papierze technicznym.
  • Róbcie miny przed przyjaciółmi i rodziną, a nie przed lustrem.

Cele / Korzyści

  • Strojenie min, które angażują usta, policzki i język, rozwija umiejętności oralno-motoryczne, które są istotne dla artykulacji mowy.
  • Poznawanie, jak wygląda własna buzia i jak można celowo przybrać inny wyraz twarzy, uczy dziecko samoświadomości. Takie doświadczenie może pomóc dziecku z dyssemią, czyli z trudnościami w korzystaniu z sygnałów i przekazów niewerbalnych. Kiedy dziecko opanuje daną minę, łatwiej będzie mu rozpoznawać ją u innych.
  • Obrócenie o 180 stopni, żeby stanąć twarzą do lustra, jest łagodnym doświadczeniem, które może korzystnie wpłynąć na tolerancję dziecka na ruch pasywny (Kranowitz, 2015).

źródło: C. S. Kranowitz, Nie-zgrane dziecko w świecie…, Harmonia Universalis, Gdańsk 2015