Reklamy

Pierwszym etapem diagnozy wyrażania emocji jest ocena dojrzałości ekspresji emocjonalnej dziecka lub dorosłego, zasobu słów służących wyrażaniu i opisywaniu uczuć oraz umiejętności regulowania lub kontrolowania emocji i stresu.

Zauważyłem, że rozwój emocjonalny dzieci z zespołem Aspergera zazwyczaj jest co najmniej o trzy lata opóźniony w stosunku do ich rówieśników, co potwierdzają niektóre badania (Rieffe, Terwogt i Stockman 2000).

Dziecko okazuje złość lub sympatię w sposób, jakiego oczekiwalibyśmy od kogoś znacznie młodszego. Może mieć ograniczony zasób słów do opisywania emocji, a także wykazywać brak subtelności i zróżnicowania w zakresie ekspresji emocjonalnej. Kiedy inny maluch jest smutny, zakłopotany, zawstydzony, niespokojny lub zazdrosny, dziecko ze spektrum autyzmu reaguje tylko w jeden sposób: odczuwa złość. Ekspresja negatywnych emocji, takich jak gniew, lęk czy smutek, może wykazywać skrajne nasilenie, co rodzice często porównują do działania włącznika i wyłącznika w urządzeniu nastawionym na maksymalną głośność.

Umiejętność identyfikowania emocji na podstawie mimiki

Umiejętność identyfikowania emocji na podstawie mimiki można ocenić, prezentując fotografie twarzy dzieci lub osób dorosłych, z których badany ma odczytać emocje. Podczas badania zwraca się uwagę na wszystkie błędy, niepewność oraz czas potrzebny na udzielenie odpowiedzi. Odpowiedź może być poprawna, ale udzielona po długiej analizie intelektualnej i odwołaniu się do wcześniejszych doświadczeń z podobną mimiką u innych osób. Dla typowych dzieci i dorosłych to zadanie jest stosunkowo proste i nie wymaga zbyt dużego wysiłku emocjonalnego. Dziecko z ASD na ogół potrafi określić podstawowe skrajne emocje, na przykład intensywny smutek, złość lub zadowolenie, jednak rozumienie subtelniejszej ekspresji (np. zakłopotania, zazdrości czy niedowierzania) może być dla niego znacznie trudniejsze.

Tony Attwood (klinicysta): Podczas oceny diagnostycznej zazwyczaj proszę badaną o pokazanie określonej emocji. Dzieci w wieku przedszkolnym łatwo potrafią zrobić radosną, smutną, złą czy przestraszoną minę. Jak zauważyłem, dzieci (a nawet niektórzy dorośli) z ASD mają dość duże problemy z tym zadaniem. Pożądany wyraz twarzy osiągają na przykład przez fizyczne manipulowanie swoją twarzą czy pokazanie tylko jednego elementu miny (np. wykrzywienia ust kojarzonego ze smutkiem) albo robią minę, która nie przypomina żadnej emocji człowieka. Mogą też tłumaczyć, że trudno jest im pokazać emocję, której w danej chwili nie przeżywają.

Umiejętność rozumienia, wyrażania i regulowania emocji przez dziecko można ocenić, zadając rodzicom odpowiednie pytania, na przykład:

Pakiet lekcji „Emocje” dla ucznia ze spektrum autyzmu zawiera:

  1. Ogólnie o emocjach… Podstawowe emocje
  2. Radość – arkusz pracy + miniwykład
  3. Nieśmiałość – arkusz pracy + miniwykład
  4. Strach – arkusz pracy + miniwykład
  5. Dodatki pdf

Opłata jednorazowa, niezależna od subskrybcji

Zebrane środki pozwolą na dalszy rozwój strony i publikowanych treści

Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s