Nienawidzę przerw. Nie ma co wtedy robić, a na boisku jest hałaśliwie, brudno i stresująco.

W sali lekcyjnej panują porządek i rutyna we względnie małej i znanej przestrzeni. „Natomiast boisko szkolne to często duże, deprymujące i nieprzewidywalne miejsce dla uczniów z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Niektórzy z nich mają trudności z poradzeniem sobie z niezorganizowanym czasem na takiej przestrzeni.

Każda osoba autystyczna ma własne wyobrażenie tego, jak chce spędzać przerwy. Niektórzy w tym czasie wolą pospacerować, pobyć w samotności, uspokoić się i przemyśleć wydarzenia poranka lub popołudnia wypełnionego pracą albo kontaktami z innymi osobami. Jeśli tego potrzebują, to należy umożliwić im takie spędzanie przerwy. Jeden z moich uczniów był bardzo spokojny w czasie lekcji, ale na przerwach chodził wokół boiska szkolnego, machając rękami. Prawdopodobnie zachowanie to pomagało mu w rozładowaniu napięcia i spokojnym powrocie na zajęcia.

Subskrybcja

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s