Wiele dzieci odczuwa niepokój i zdenerwowanie. Dzieci autystyczne nie zawsze panują nad emocjami, niektóre potrafią być nawet agresywne, choć wcale tego nie chcą. Inne tłumią swoją złość albo robią coś równie nieodpowiedniego.

Aby lepiej poznać siebie samego i nauczyć się kontrolowanego radzenia sobie ze złością, można skorzystać z pomocy: Protokołu złości i zdenerwowania, który prowadzony jest pewien czas codziennie. Na przykład:

  1. Co mnie dzisiaj zdenerwowało? ……………………………………………………….
  2. Jak na to zareagowałem? (wcale, płakałem, uciekłem, wrzeszczałem, okładałem wszystkich wokoło siebie, zdenerwowałem kogoś zupełnie niewinnego, poprosiłem o pomoc dorosłego, poczekałem na następną okazję do zemsty, inne….. jakie?……………………………………………………………..
  3. Jak chciałbym zareagować następnym razem? ……………………………………
  4. Wyobrażę sobie tę sytuację jeszcze raz bardzo dokładnie i przećwiczę reakcję, którą wymieniłem w punkcie numer 3. (Powiem przed lustrem bardzo głośno: Nie, ja tego nie chcę. Albo: Będę trenował świadomie głębokie oddychanie. Albo: Poćwiczę pozytywne przemawianie do samego siebie Albo:..)

Technika prowadzenie Protokołu złości powinna być wyjaśniona grupie. Podobnie trzeba na początek porozmawiać o tym, jak z pożytkiem dla siebie reagować na złość oraz przećwiczyć modelowe sytuacje. Prowadzący powinien znaleźć również czas na omówienie poszczególnych sprawozdań, potwierdzić dzieciom ich właściwe postępowanie, a także dodać im odwagi do wprowadzenia dalszych zmian (Portmann, 2008).

źródło: R. Portmann, Gry i zabawy przeciwko agresji, Jedność, Kielce 2008