Przeskocz do treści

Tworzenie albumu emocji w zespole Aspergera

Jednym z pierwszych zadań w celu zrozumienia emocji jest stworzenie albumu ilustrującego daną emocję.

Może on zawierać zdjęcia lub inne obrazy, które osobie z zespołem Aspergera kojarzą się z określoną emocją. Jeśli np. emocją tą jest zadowolenie lub przyjemność, a uczeń interesuje się owadami i pająkami, to wówczas w albumie może znaleźć się fotografia rzadko spotykanego pająka. Trzeba pamiętać o tym, że album ilustruje przyjemności z życia dziecka z ZA, które nie zawsze będą przypominać to, co jest przyjemne dla innych ludzi.

Tony Attwood, klinicysta, badacz ZA, pisze: „Zauważyłem, że dorośli z ZA często wkładają do swoich albumów o przyjemności zdjęcia przedstawiające krajobrazy i zwierzęta, ale nie ludzi”.

Małe dzieci mogą wycinać z czasopism i wkładać do albumu zdjęcia radosnych ludzi lub przyjemnych zajęć lub wydarzeń. Umieszcza się w nim także zdjęcia pokazujące, jak można pokonać pozornie nierozwiązywalne problemy. Na przykład jedna fotografia przedstawia dziecko na początku opanowywania jakiejś umiejętności (takiej jak jazda na rowerze), a pod nią dodajemy komentarz o braku kompetencji dziecka na tym etapie oraz towarzyszących mu emocjach, takich jak lęk czy frustracja. Obok widać drugą fotografię przedstawiającą uradowane dziecko, które osiągnęło sukces. W albumie można też umieszczać zdjęcia i opisy ulubionych potraw, zabawek czy osób.

Program edukacyjny bada też związane z uczuciami wrażenia smakowe, węchowe i dotykowe. Powinno się je zapisywać w albumie, który może mieć charakter pamiętnika i w którym uczeń odnotowuje otrzymywane pochwały, dowody osiągnięć (np. świadectwa) i różne pamiątki związane z miłymi wydarzeniami. Album taki aktualizuje się na bieżąco, a na późniejszych etapach CTB wykorzystuje do zmiany określonego nastroju i wspierania pewności siebie oraz poczucia własnej wartości ucznia.

Album szczęścia lub przyjemności może być również wykorzystany do zilustrowania innego postrzegania sytuacji. Na przykład jeśli terapia prowadzona jest w grupie, można porównywać i zestawiać ze sobą albumy wszystkich jej członków. Wtedy stanie się oczywiste, że ulubiony temat jednej osoby niekoniecznie musi być faworyzowany przez drugą. Rozmawianie o pociągach sprawia przyjemność jednemu z uczestników terapii,a inny uważa je za wyjątkowo nudne. Tak więc elementem edukacji afektywnej jest też wyjaśnianie osobie z ZA, że chociaż konkretny temat wywołuje jego dobre samopoczucie, to próby pocieszenia w ten sam sposób innej osoby mogą się okazać nieskuteczne (Attwood, 2013).

źródło: T. Attwood, Zespół Aspergera…, Harmonia Universalis, Gdańsk 2013

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: