Dziecko nauczyło się, że patrząc na ciebie, przychodząc do ciebie, aby wyrazić swoje potrzeby i pragnienia, podążając za twoim przewodnictwem (a także widząc, że ty podążasz za jego) oraz ciesząc się aktywnością w towarzystwie drugiej osoby zyskuje nagrody. Zrozumienie tej zależności może dziecku z ASD nie przychodzić z równą łatwością jak innym dzieciom.
Ma to ogromne znaczenie z punktu widzenia potencjału uczenia się dziecka, zarówno w ustrukturyzowanych okolicznościach edukacyjnych, jak i w bardzo ważnym świecie społecznym, w którym dzieci wchodząc w interakcje z innymi osobami zdobywają wiele nowych informacji i rozwijają sposób ich pojmowania.
Niemniej jednak te podwójne (zachodzące w obie strony) interakcje nie wystarczają. Nadszedł czas, by nauczyć dziecko jak dzielić uwagę skierowaną na przedmioty i inne ciekawe zdarzenia z innymi osobami. Zdolność dzielenia uwagi z innymi ludźmi nazywamy trójkątem wspólnej uwagi lub uwagą potrójną (ang. triadic attention). Termin ten odnosi się do trzech punktów trójkąta uwagi – dziecka, ciebie oraz centrum uwagi dziecka. Dzięki budowaniu pola wspólnej uwagi ludzie dzielą się informacjami, emocjami bądź własnym stosunkiem do interesującego wydarzenia.
Przypomnij sobie sytuację kiedy jadłeś obiad z przyjacielem i zauważyłeś coś niezwykłego bądź interesującego. Prawdopodobnie spojrzałeś na ciekawy obiekt, a następnie w sposób naturalny zostałeś zmotywowany, aby podzielić się tym, co widziałeś ze swoim przyjacielem. Spojrzawszy na interesujący widok zwróciłeś się ku przyjacielowi, a następnie skomentowałeś lub wskazałeś ten obiekt, a po chwili ponownie spojrzałeś na przyjaciela, aby się upewnić, czy patrzy tam gdzie ty, oraz by zaobserwować wyraz jego twarzy. Dzieliłeś uwagę z przyjacielem. To pole wspólnej uwagi. Stanowi podstawę procesu uczenia się, komunikowania i nabywania języka przez małe dzieci. Badania wykazały, że umiejętności dzieci w budowaniu pola wspólnej uwagi są silnie powiązane z ich późniejszymi zdolnościami językowymi.
Rodzice i ich dzieci często nawiązują wzajemny kontakt wzrokowy, uśmiechają się do siebie bądź w inny sposób wyrażają zainteresowanie, wykonują gesty (wskazywanie, pokazywanie czy dawanie) oraz wydają dźwięki bądź słowa, aby zakomunikować o czymś, co jedno bądź drugie zauważyło.
Komunikować można się w następujących kwestiach:
- Nazw przedmiotów: Mama trzyma w dłoniach okrągły niebieski przedmiot, a gdy jej córka sięga po niego, mówi: To balon.
- Działań zachodzących podczas zabawy: Tata wskazuje na pustą przestrzeń w układance i mówi synkowi: Tygrys będzie tutaj.
- Instrukcji: Mała dziewczynka kończy swój napój, po czym wręcza pusty kubek babci spoglądając na nią i wydaje dźwięki wyraźnie w ten sposób komunikując: Chcę więcej.
- Doświadczeń, którymi chcemy się podzielić: Dziecko wskazuje na psa po drugiej stronie ulicy, na co mama spogląda i mówi: To piesek.
Podstawową umiejętnością, niezbędną aby wspólna uwaga mogła zaistnieć jest zdolność dziecka do przenoszenia spojrzenia z przedmiotu na ciebie. Zanim u dzieci rozwinie się wspólna uwaga, podczas zabawy skupiają się przede wszystkim bądź to na przedmiocie, bądź na osobie, lecz nie potrafią jeszcze przenosić swojej uwagi tam i z powrotem oraz koncentrować się zarówno na przedmiocie, jak i na osobie. Mniej więcej w szóstym miesiącu życia dzieci uczą się przenosić swoje spojrzenie tam i z powrotem pomiędzy przedmiotem a twarzą rodzica. Zdolność ta w dużej mierze sprzyja rozwojowi umiejętności wspólnej uwagi oraz powiązanemu z nią procesowi uczenia się języka, umiejętności społecznych i komunikacji.
Jak to jest w przypadku autyzmu?
#arkusz #ASD #Asperger #AspieZaklinaczka #autyzm #czytanie #dostosowanie #edukacja #emocje #IPET #kolorowanie #komunikacja #lekcja #logopedia #metody #MikiLittleAspie #mindfulness #motoryka #mowa #nauczyciel #pedagog #percepcja #pozytywnyprzekazwspektrum #premium #przedszkole #psycholog #rewalidacja #rozwój #scenariusz #sensoryka #SI #społeczne #SylwiaBagińska #szkoła #terapia #tus #uczeń #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #zabawa #zajęcia #ZespółAspergera #zmysły #ćwiczenia
- Pamięć fotograficzna – zabawa – ćwiczymy uwagę, ASD
- Świadomość czynników rozpraszających uwagę – arkusz pracy dla ucznia ze spektrum autyzmu
- Uwaga, uważność – Mindfullnes, scenariusze, ASD
- Uwaga ucznia – wzmocnienia ASD
- Lekcje ciszy – inspiracje, scenariusze zajęć dla dzieci ze spektrum autyzmu
- Usprawnianie procesów uwagi i koncentracji oraz percepcji słuchowej. Zajęcia rewalidacyjne, ASD
- Zabawy i ćwiczenia relaksacyjne
- Wskazywanie – współdzielenie uwagi
- Zacznij od imion/uczeń z ASD
- Przykuj uwagę włączając szczególne zainteresowania…
- Rozpoznawanie twarzy – zabawa integracyjna/emocje
- Małe dzieci z ASD – nauka naśladownictwa
- Problemy z uwagą na lekcji
- Nauka koncentracji w autyzmie
- Jaki bodziec przyciągnie uwagę autystycznego dziecka?
- Uwaga ucznia – wzmocnienia
- Dzielenie pola uwagi w zabawie terapeutycznej
- Kontrolowanie uwagi
- Koncentracja uwagi w ASD
- Muzyczne poduszki – zabawa grupowa SI
- Autyzm w szkole – Uwaga i pisanie
- Wzrokowe rozproszenie uwagi
- Autyzm – wspólna uwaga
- Brak koncentracji uwagi
- Koncentracja uwagi – zakres ćwiczeń terapeutycznych
- Trudności z uwagą w ASD – wskazówki
- 26 sposobów przywołania uwagi na lekcji
- Skupianie uwagi i nikła wiedza naukowców o sensoryce
- Autyzm – sposoby na wzrokowe rozpraszanie uwagi
- Opóźnienie momentu rozpraszania uwagi
- Analiza autystycznego Kuby – szkoła podstawowa
- Autyzm instrukcje grupowe
- Zakładka – ZABURZENIA INTEGRACJI SENSORYCZNEJ
- Zgadnij, co to za odgłosy
- Rozpraszanie uwagi – historyjka społeczna
- Jestem z Marsa – trening uwagi/scenariusz
