Umiejscowione w ramach procedur wewnętrznych bloki diagnozy różnicującej i funkcjonalnej odbywają się we właściwym dla każdego ucznia w kontekście społecznym

„Rezultaty diagnozy przedstawione w opiniach psychologicznych, pedagogicznych oraz zaleceniach edukacyjno-terapeutycznych ujętych w Indywidualnych Programach Nauczania powinny ten kontekst uwzględniać. Nadrzędnym celem działań diagnostycznych jest takie zdefiniowanie problemu ucznia (przez określenie przyczyn trudności regulacyjnych oraz zaplanowanie oddziaływań mających te trudności zmniejszyć na drodze diagnozy funkcjonalnej), aby definicja ta była możliwa do zaakceptowania przez różne podsystemy społeczne, w ramach których funkcjonuje uczeń. Rolą diagnosty jest zapewnienie dobrego przepływu informacji oraz prowadzenie mediacji w sytuacji, której dochodzi do konfliktu, między interesem ucznia i danego podsystemu lub między interesami różnych podsystemów. Diagnozowanie będące dialogiem z rodzicami ucznia (reprezentującymi jego interesy bądź interesy jego rodziny) oraz przedstawicielami różnych struktur społecznych, z którymi uczeń jest związany (np. nauczyciele zespołu terapeutycznego, pracownicy dziennego oddziału psychiatrycznego, pracownicy świetlicy terapeutycznej) jest realizowane w następujących formach:

Subskrybcja

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s