Przeskocz do treści

Charakterystyka autystycznego ucznia, trudności i zadania

Zwykle dzieci autystyczne cechuje dobra, lub ponadprzeciętna pamięć mechaniczna oraz uzdolnienia do zadań wymagających umiejętności wzrokowo-przestrzennych. Niektóre z nich mogą przejawiać wybiórcze talenty muzyczne i plastyczne, potrafią wykonywać skomplikowane obliczenia matematyczne, bardzo szybko uczą się
czytać.

U dzieci o ilorazie inteligencji w normie zaburzona jest jednak zdolność myślenia abstrakcyjnego oraz rozumienia słów i wypowiedzi w zależności od kontekstu lub intonacji.
W okresie dorastania są bardziej zainteresowane innymi ludźmi, mogą nawiązywać bliższe kontakty rówieśnicze na zasadzie podzielania wspólnych zainteresowań. Część osób autystycznych zaczyna wówczas zauważać swoją odmienność i trudności. Widoczne jest niedostosowanie do zasad obowiązujących w grupie młodzieżowej, takich jak używanie slangu młodzieżowego, określony sposób ubierania, podobieństwo zainteresowań.


Problemem może stać się brak dbałości o higienę i wygląd. W tym wieku część osób z autyzmem może umieć ukryć stereotypie ruchowe, ale nawet u dobrze funkcjonujących nastolatków mogą one wystąpić w sytuacji
stresu.


Trudności ucznia z autyzmem:


• Problem z odbiorem , przetwarzaniem i nadawanie znaczenia bodźcom z różnych kanałów zmysłowych
• Skupienie się na detalach, a nie na całości sytuacji
• Reaguje tylko dla siebie zrozumiałym sensem emocjonalnym danych percepcyjnych
• Ma słabe poczucie czasu
• Nie uczy się dzięki mimowolnemu naśladownictwu i identyfikacji
• Nie uczy się na własnych błędach
• Potrafi przypomnieć sobie sytuację w najdrobniejszych szczegółach, ale nie widzi w niej siebie
• Ma trudności z jednoczesnym uwzględnianiem w swoim myśleniu kilku faktów
• Nie rozumie, że wiele sytuacji ma dynamiczny, zmienny przebieg
• Nie potrafi odczytywać czyichś myśli, intencji, emocji- zachowania innych ludzi są dla nich
nieprzewidywalne
• Nie rozumie, że ludzie ukrywają stan swojego umysłu na wiele różnych sposobów, podobnie z myślami
• Nie potrafi przewidzieć, co ludzie mogą zrobić, powiedzieć w określonej sytuacji
• Zbyt intensywnie przeżywają własne stany afektywne, ich reakcje są często niezgodne z tym co czują
• Wysoki poziom lęku w nieprzewidywalnych dla siebie sytuacjach społecznych.


Trudności dziecka z autyzmem:


• Nie rozumie potrzeby wykonywania czynności np. problemy z higieną
• Zaburzenia sensoryczne- nadwrażliwość lub niedowrażliwość na dźwięki, światło, hałas, zapach
• Nasilone obsesyjne myślenie na interesujący temat- problem z koncentracją
• Sztywność myślenia, upór- nie akceptuje argumentów, zmian
• Nie uogólnia zasad sytuacji podobnych- nie ma podobnych są nowe
• Nie uczy się zasad funkcjonowania społecznego spontanicznie, poprzez obserwację- każdej zasady musi
się nauczyć
• Popadanie w konflikty, doświadczanie nietolerancji


Trudności związane z otoczeniem/odbiorem i przetwarzaniem informacji:


• Słowo „nie” nie powstrzymuje ich działania
• Gdy do czegoś dążą robią to- nie potrafią czekać, często występuje agresja
• Nie wyobrażają sobie zasad alternatywnych sposobów zachowania
• Nie odczytują bezsłownych sygnałów czyjegoś niezadowolenia
• Nie przerywają rozpoczętej czynności, występuje problem przechodzenia z jednej czynności do drugiej
• W skutek braku wspólnego pola uwagi nie dostrzegają alternatywnej propozycji
• Nie potrafią wybierać, nie zdają sobie sprawy z konsekwencji

Pamiętają reguły, ale nie potrafią jej zastosować w szerszym kontekście, nie rozumieją odstępstw
od panujących zasad
• Często komunikują swoje potrzeby, sprzeciw w sposób niezrozumiały
Ogólne zasady pracy na lekcji:
• Zminimalizowanie lub całkowite wyeliminowanie elementów rozpraszających;
• Opracowanie planu codziennych zajęć i każdorazowe zapoznanie ucznia ze strukturą dnia, odwoływanie
się do niego przy zmianie form aktywności
• Zapewnienie możliwości odizolowania ucznia w sytuacji trudnej
• Wyraźne zaznaczanie końca określonej aktywności, zabawy ,zadania, zanim przejdzie się do następnej
czynności
• Posługiwanie się w komunikacji z uczniem prostym, jednoznacznym językiem. Instrukcje do zadań
powinny być krótkie
• Używanie różnych środków wyrazu i metod pracy
• Nie zadawać pytań „ Dlaczego to zrobiłeś”- opisać co nam się nie podoba w zachowaniu, powiedzieć czego
oczekujemy, nazwać emocję
• Opracować sposoby radzenia sobie z emocjami w kategorii akceptowane- nieakceptowane
• Przerwać rozmowę, gdy powtarza argument, pytania, ignorować
• Gesty, mimikę poprzeć informacją słowną
• Wskazywać, kto ma mówić
• Ukierunkować pracę na konkretne zainteresowania ucznia i wykorzystać je przy angażowaniu sytuacji
zadaniowych
• Odpowiedni system motywacji i stosowanie pozytywnych wzmocnień przez budowanie pozytywnej
samooceny.

IPET


Przy konstruowaniu IPET pamiętamy nie tylko o dostosowaniu podstawy programowej do potrzeb i możliwości
ucznia, lecz także uwzględniamy:
 Zachowania, które należy zmienić oraz procedury osiągnięcia zmian;
 Zidentyfikowane trudności sensoryczne oraz czynniki ryzyka, które mogą ich wyprowadzić z równowagi
 Wskazanie sposobów regulacji lub samoregulacji nadmiernego napięcia emocjonalnego
 Deficyty w zakresie funkcjonowania społecznego, które utrudniają mu funkcjonowanie w grupie
rówieśniczej oraz korzystanie z edukacji.
Organizacja kształcenia, opieki i wychowania


Szkoła zapewnia:


1) realizację zaleceń zawartych w orzeczeniu o potrzebie kształcenia specjalnego;
2) odpowiednie, ze względu na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne
uczniów, warunki do nauki, sprzęt specjalistyczny i środki dydaktyczne;
3) zajęcia specjalistyczne, o których mowa w przepisach w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy
psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach;
4) inne zajęcia odpowiednie ze względu na indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości
psychofizyczne uczniów, w szczególności zajęcia rewalidacyjne i resocjalizacyjne;
5) przygotowanie uczniów do samodzielności w życiu dorosłym.
Programowanie pracy z uczniem
 rozpoznanie potrzeb i możliwości- OCENA POZIOMU FUNKCJONOWANIA UCZNIA
 program
 monitorowanie
 ewaluacja – ocena przyrostu umiejętności, wskazanie kierunków dalszej pracy

Dostosowanie wymagań edukacyjnych -polega na modyfikacji procesu edukacyjnego, umożliwiającej uczniom
sprostanie wymaganiom
Obszary dostosowania obejmują:
 treści nauczania
 warunki procesu edukacyjnego – zasady, metody, formy, środki dydaktyczne
 zewnętrzną organizację nauczania
 warunki sprawdzania poziomu wiedzy i umiejętności (metody i formy sprawdzania i kryteria oceniania)


Zadania dla nauczyciela:


• zapoznać się z informacjami zawartymi w orzeczeniu PPP
• zdobyć wiedzę na temat (literatura, szkolenia) trudności, jakie występują u danego ucznia.
• ustalić, zaobserwować , w jaki sposób występujące u ucznia zaburzenia będą utrudniały mu naukę
i nabywanie umiejętności
• zastanowić się jak usprawnić proces dydaktyczny- jakie metody i formy pracy zastosować
• zastanowić się jak sprawdzać i oceniać postępy ucznia


Ocenianie powinno być:


• 1) procesem gromadzenia informacji,
• 2) integralną częścią procesu edukacyjnego,
• 3) wspieraniem szkolnej kariery uczniów i podnoszeniu ich motywacji do uczenia się.


Przy ocenianiu uczniów należy:


1) zaplanować proces nauczania –rozstrzygnąć co, kiedy i w jaki sposób będzie oceniane. Często znacznie więcej
informacji otrzymujemy obserwując bieżącą pracę ucznia na lekcji w różnych sytuacjach. niż przeprowadzając
sprawdziany. Ze względu na deficyty uczniowie mogą osiągać zdecydowanie niższe wyniki.
2) obserwacja ucznia podczas bieżącej pracy, rozpoznanie jego mocnych i słabych stron pozwala
na zindywidualizowanie pracy z uczniem – dobór odpowiednich metod pracy i sposobów oceniania.
3) uwzględniać wszystkie formy aktywności ucznia na lekcji , co pozwoli zastosować pełną skalę ocen
4) zaplanować zrozumiałą dla ucznia informację o jego postępach, stworzyć uczniowi możliwości oceny:

  • czego się nauczył,
  • czego powinien się jeszcze nauczyć,
  • jaki powinien być następny krok w procesie uczenia się,
  • stworzenie form współpracy ucznia, nauczyciela i rodziców.
    Komunikowanie tylko za pomocą stopnia jest w tym przypadku często niewystarczające ze względu na słabą
    czytelność informacyjną ucznia .
    Wybrane metody pracy z uczniem:
    Terapie lekowe
    Terapia zachowań
    Muzykoterapia
    Relaksacja
    Arteterapia
    Terapia przez ruch
    Metoda dobrego startu
    Integracja sensoryczna
    Terapia behawiorlana
    Program Teacch( punktem wyjścia PEP-R; 1) modelu interakcji 2) perspektywie rozwoju 3) relatywizmie
    behawioralnym 4) hierarchii zadań w programie terapii )
    Psychomotoryka
    Metoda opcji

źródło: pdf. cdsosnowiec.edu.pl

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

%d blogerów lubi to: