W każdym momencie organizm dziecka zalewny jest informacjami wysyłanymi przez otoczenie i jego własne ciało. Sztuką jest skupić się na tym co ważne i odrzucić te mniej istotne sygnały, tak by efektywnie zaplanować swoje działania w szkolnym otoczeniu

„Planowanie motoryczne jest zdolnością organizowania i układania sekwencji nowych czynności. Wpływa ono na kształtowanie samodzielności dziecka oraz na jego rozwój motoryczny.

Planowanie motoryczne i strategie organizacyjne:

  • Uczniowi który ma trudności z planowaniem motorycznym, udzielaj prostych poleceń, krok po kroku. Pomóż dziecku ustalić, które kroki potrzebne są do wykonania zadania. Zademonstruj lub poproś innego ucznia o pokazanie czynności motorycznej, a następnie poproś, aby dziecko samo spróbowało ją wykonać.
  • Kiedy uczysz dziecko nowej umiejętności, nie zmieniaj przyjętej metody. Poświęć czas na powtórzenia. Dziecku z opóźnionym planowaniem motorycznym dopracowanie nowej umiejętności może zająć więcej czasu.
  • Aby ułatwić dziecku naukę, przekaż polecenia dotyczące nowego ćwiczenia w najlepiej przyswajalny sposób: wizualny, słuchowy lub działający na wiele zmysłów. W razie potrzeby zastosuj odgrywanie, prezentację lub powtórzenia. Kontroluj dziecko i upewnij się, że dobrze zrozumiało informację i zaczęło wykonywać zadanie.
  • Pomóż uczniowi zaplanować działanie. Zadaj pytania: „Jakich potrzebujesz materiałów?”, „Co zrobisz w pierwszej kolejności?”.
  • W przypadku dziecka, któremu trudno jest wyrazić pomysły na wykonanie projektu lub zadania, przedstaw różne sugestie lub przeprowadź burzę mózgów w grupie rówieśników.
  • Przygotuj różne ćwiczenia w formie toru przeszkód. Zacznij od łatwych ćwiczeń i kiedy uczeń je wykona, stopniowo podwyższaj poziom trudności. Korzystne dla rozwoju planowania motorycznego są również zabawy typu „Szymon mówi” lub gry sekwencyjne.
  • Dziecko, które ma trudności z planowaniem motorycznym, może potrzebować pomocy, żeby rozpoznać niedoskonałości i poprawić swój występ czy pracę.
  • Aby przygotować dziecko do zmian używaj minutnika lub przypominaj o czasie pozostałym do zakończenia jednego zadania i rozpoczęcia innego.
  • Dzięki obrazkom przedstawiającym kolejność ćwiczeń lub zapisaniu ich na tablicy dziecko, któremu trudność sprawia układanie sekwencji działań, będzie mogło łatwiej zorganizować swój dzień i gładko przejść przez zmiany.
  • Pomóż dziecku rozwinąć umiejętności organizacyjne – wskaż mu miejsce, w którym będzie przechowywać materiały po wykonaniu zadania.
  • Jeśli chcesz pomóc uczniowi utrzymać organizację i koncentrację na trudnym zadaniu, wymagającym myślenia, możesz pozwolić mu, żeby pomógł sobie palcem lub użył zakładki, gdy podąża za tekstem lub rozwiązanym zadaniem matematycznym, a także korzystał z papieru milimetrowego w zadaniach matematycznych; ogranicz do minimum ilość informacji wzrokowych na danej stronie lub zakryj część tekstu tak, aby uczeń widział jednocześnie maksymalnie dwa zdania.
  • Dodatkowym wzmocnieniem dla ucznia będzie spis liter, cyfr, listy słów; którymi będzie mógł się posiłkować. W razie potrzeby przyklej taki spis na pulpicie ławki.
  • Dopóki umiejętność pisania się nie rozwinie, zarezerwuj dodatkowy czas na prace pisemne lub zmniejsz odpowiednio ilość pracy pisemnej wykonywanej w klasie lub w domu.
  • Poszukaj sposobu, by ograniczyć żmudny wysiłek pisania ręcznego. Spróbuj stosować podpowiedzi ustne, teksty wielokrotnego wyboru lub nagrywać treść.
  • Uzupełnij pisanie ręczne innymi metodami wyrażania się za pomocą pisma (np. pisanie na maszynie lub komputerze). Gry komputerowe i programy do rysowania są dobrymi sposobami na rozpoczęcie nauki korzystania z klawiatury komputerowej” (J. Koomar, C. Kranowitz, S. Szklut, L. Balzer-Martin, E. Haber, D. Irys Sava, 2016).

źródło: J. Koomar, C. Kranowitz, S. Szklut, L. Balzer-Martin, E. Haber, D. Irys Sava: „Integracja sensoryczna…”, HARMONIA, Gdańsk, 2016

Reklamy