Temple Grandin w książce pt. Autyzm i problemy natury sensorycznej, twierdzi, że bardzo ważną kwestią u autystycznych dzieci jest uporządkowanie problemów z zachowaniem

„Ludzie mają tendencję do uogólniania. Pytają: „Co się robi z autyzmem?”. Jeśli dziecko ma trzy lata i nie mówi, zalecałabym wczesną interwencję w zakresie edukacji. W przypadku starszego dziecka nie będę potrafiła niczego doradzić, jeśli nie będę miała na jego temat więcej informacji. W przypadku dziecka z poważnym autyzmem i problemami z mową, należy stwierdzić, czy jego zachowanie nie wynika przypadkiem z nadwrażliwości sensorycznej. Czy dziecko krzyczy dlatego, że jakiś hałas mu przeszkadza, czy może czuje zagrożenie związane z przerażającym hałasem? Może widzi gdzieś mikrofon i boi się, że urządzenie wyda nieprzyjemny dźwięk? Może też być tak, że dziecko odczuwa ból z powodów stricte medycznych. W przypadku osób, które nie są w stanie mówić, taką możliwość też trzeba brać pod uwagę.

Może być tak, że osoba, która nie ma problemów z mową, z trudem przetwarza szybkie komunikaty werbalne. Do takich dzieci trzeba mówić powoli, aby były w stanie przetworzyć przekazywane im informacje. Często w takich przypadkach lepiej polegać na poleceniach wydawanych na piśmie, które dziecko będzie mogło przyswoić we własnym tempie. Nie potrafię zapamiętać długich ciągów słów. Muszę widzieć je na piśmie, ponieważ mam kłopot z właściwą kolejnością wyrazów w długim zdaniu.

Może stwierdziłeś, że problem leży tylko w zachowaniu? Ktoś może nie jest w stanie się odezwać i odczuwa z tego powodu irytację, ponieważ uniemożliwia mu to komunikację. Część osób, które nie potrafią mówić, samodzielnie uczy się pisania na klawiaturze. W ich przypadku lepiej będzie, jeśli posłużą się tabletem, a nie komputerem stacjonarnym czy laptopem. Gdy piszemy coś za pomocą wirtualnej klawiatury tabletu, tekst pojawia się zaraz obok i nie ma potrzeby przenoszenia uwagi. Pracując na komputerze lub laptopie, użytkownik musi spoglądać do góry i skupiać się wciąż od nowa. Zastosowanie tabletu jest szczególnie istotne w przypadku osób z głębokim autyzmem, ponieważ nie są one w stanie koncentrować się na różnych przedmiotach.

Może ktoś źle się zachowuje, aby zwrócić na siebie uwagę lub wymigać się od jakiegoś obowiązku? Trzeba określić motywy stojące za danym zachowaniem.

W niektórych przypadkach potrzebne są ustępstwa. Na przykład część dzieci należy zwolnić z obowiązku uczestnictwa w ćwiczeniach przeciwpożarowych, innym trzeba oszczędzić wizyt w supermarketach – przeciążenia sensoryczne mogą okazać się dla nich zbyt dużym problemem” (T. Grandin, 2017).

Reklamy