Zabawa w udawanie

Większość dzieci lubi udawać. Udawanie ma miejsce w tedy, gdy dzieci wymyślają rzeczy, których nie ma, albo kiedy zachowują się tak, jakby to była prawda. Mogą mówić innym głosem, albo twierdzić, że są kimś innym. Mogą udawać, że coś widzą. W rzeczywistości wiedzą, że to nie prawda. Dla niektórych dzieci udawanie to zabawa. Może to być zabawa w udawanie.

Wiele dzieci z autyzmem nie lubi udawać.

Otoczę kółkiem lub zaznaczę kolorem to, co mówi prawdę o mnie.

  • Nie lubię udawać.
  • Nie wiem, jak się udaje.
  • Uważam, że udawanie jest głupie i bezużyteczne.
  • Chciałbym umieć udawać.
  • Udawanie nie jest fajne. Lubię bawić się inaczej. Lubię się bawić w taki sposób: …………………………………………………………………………………………………….

Niektóre dzieci autystyczne lubią udawać. Mogą wymyślać swoje własne wyobrażone światy i udawać, że w nich są.

Jeżeli lubię udawać, zaznaczę to, co mówi prawdę o mnie i o udawaniu. (Jeżeli nie lubię udawać, nie muszę czytać więcej informacji z tej strony).

  • Lubię udawać.
  • Zazwyczaj lubię udawać, kiedy bawię się sam.
  • Zwykle lubię udawać z innymi dziećmi.
  • Chcę, żeby inne dzieci wyobraziły sobie mój własny wyobrażony świat.
  • Chcę czerpać nowe pomysły na udawanie od innych dzieci.
  • Inne:………………………………………………………………………………………………..

 

źródło: Catherine Faherty: „Autyzm… Co to dla mnie znaczy?…”, WUJ, Kraków 2016

Advertisements