Umiesz robić to co ja? – proste zabawy w naśladowanie

Umiesz robić to co ja? Umiesz mówić tak jak ja?

Tymi dwoma krótkimi pytaniami możesz otworzyć przed dzieckiem świat naśladownictwa i znajdowania wspólnego języka z innymi ludźmi.

W tej zabawie powtarzane są zdania: „Umiesz robić to co ja? Umiesz mówić tak jak ja?”, a pierwsza osoba wydaje z siebie dowolny dźwięk i wykonuje dowolny ruch ręką lub palcem. Pozostali gracze naśladują dźwięk i towarzyszący mu gest. Potem kolej na następną osobę i znowu wszyscy powtarzają po niej dźwięk i ruch.

Piękno tej zabawy tkwi w tym, że nie ma ani złych dźwięków, ani złych gestów. Ruch ręki bez dźwięku albo dźwięk bez ruchu też są dobre. Cały urok polega na tworzeniu i naśladowaniu razem z innymi. Dodatkowo zabawa ćwiczy działanie w ustalonej kolejności, co również jest ważną umiejętnością społeczną.

Jeśli dziecko zdecyduje, że chce stać i skakać, wszyscy stoją i skaczą.

Dzieci niemówiące mogą również dołączyć do zabawy, bo wymaga ona jedynie ruchu i dźwięku, nie słów. Dzieciom, którym trudno jest się skoncentrować, należy pokazywać krótkie gesty, dzięki czemu wymagany będzie od nich zaledwie niedługi moment uwagi.

Prostym przykładem ruchu z dźwiękiem może być kiwanie dziesięcioma palcami do słów „La-la-la-la-la-lu”. Na pierwszy rzut oka może nie wygląda to zachęcająco, jednak kiedy wszyscy razem kiwają palcami i „lalalują”, zabawa jest wyśmienita, a – co najważniejsze – dzieci są zsynchronizowane (Sher, 2018).

źródło: B. Sher: Codzienne gry i zabawy dla dzieci z zaburzeniami…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2018

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: