W tej klasycznej zabawie dzieci zajmują się tym, co sprawia przyjemność wszystkim – szukaniem skarbów

Cele:

  • Zabawa z innymi dziećmi.
  • Stymulacja dotykowa.
  • Zmniejszenie nadwrażliwości dotykowej.

Potrzebne przedmioty:

  • Ryż lub inne suche ziarna, np. fasola, karma dla ptaków, kukurydza.
  • Wiaderko lub inny pojemnik średniej wielkości.
  • Małe zabawki lub inne przedmioty: samochodziki, figurki, smakołyki w papierkach, grzebienie, piłeczki, piłeczki pingpongowe itp.

Przygotowanie

  • Napełnij pojemnik ryżem lub innymi ziarnami. Użyj szerokiego pojemnika, który pozwoli dzieciom kopać w ryżu bez rozsypywania ziaren po podłodze, np. miski albo pudełka.

Jak się bawić

Możesz zakopać przedmioty w ryżu lub zostawić to zadanie któremuś z dzieci. Pozostałe mogą się temu przyglądać, ale nie muszą. Kiedy skarby są już ukryte, powiedz dzieciom: „Tanya zakopała coś w ryżu. Czy uda wam się znaleźć skarb? Samochodzik! Znaleźliście go!”.

Pozwól dziecku pobawić się chwilę znalezioną zabawką, zanim powiesz: „Teraz twoja kolej na zakopanie skarbu. Tanya spróbuje go odszukać”.

Odmiany

  1. Jeżeli bawicie się w grupie, zakop kilka zabawek jednocześnie. Niech dzieci po kolei wykopują po jednej.
  2. Nazwij jeden z ukrytych przedmiotów. Niech dzieci znajdą go jedynie przy pomocy swoich dłoni, nie używając wzroku.

Czego dziecko się uczy

  • Jeżeli dzieci widzą, że zabawka jest zakopywana, zdają sobie sprawę, że przedmioty, których nie widać, nie przestają istnieć (stałość przedmiotu). Dzieci z problemami dotykowymi mogą w ten sposób zwiększyć swoją tolerancję. Natomiast jeśli zwykle wkładają sobie przedmioty do ust, żeby poczuć ich fakturę, w trakcie tej zabawy uczą się używać do tego celu opuszek swoich palców.
  • Szukając zabawek w ryżu, dzieci czują uspokajające dotyk ziaren na skórze dłoni.

Modyfikacje

  • Jeżeli dziecko cierpi na nadwrażliwość dotykową i w związku z tym unika dotykania nieznajomych substancji, pozwoli mu patrzeć, jak zakopujesz jego ulubioną zabawkę. Wówczas chętniej będzie jej szukało. W miarę jak dziecko oswaja się z zasadami gry, stopniowo wprowadzaj inne substancje, np. piasek lub mokre płatki owsiane, aby uczyło się tolerować nowe konsystencje i faktury. Niech w pobliżu stoi wiaderko z wodą, żeby w dowolnym momencie można było płukać ręce. Z czasem stawiaj je coraz dalej. Wtedy dziecko będzie uczyło się znosić nieznane dotąd wrażenia dotykowe przez dłuższy czas (Sher, 2014).

 

źródło: Barbara Sher: „Gry i zabawy we wczesnej interwencji…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2014

Advertisements