Reklamy
Reklamy

Jednych z podstawowych celów pracy z autystycznymi nastolatkami oraz osobami dorosłymi z autyzmem i zaburzeniami rozwoju jest poprawienie stopnia i jakości ich relacji z rówieśnikami.

Dzieci, u których zdiagnozowano zespół Aspergera i których umiejętności wysławiania i uczenia się są dostatecznie wysokie, by mogły się one uczyć w normalnych klasach, ale które jednocześnie nie potrafią nawiązać relacji z innymi dziećmi, czują się wyizolowane i wyobcowane. Może to u nich prowadzić do głębokiego smutku i depresji. Mają wystarczająco dużą świadomość, aby pragnąć przyjaźni i bycia częścią grupy, ale mają też głębokie przeświadczenie o braku akceptacji przez innych. Nastolatkowie i dorośli z podobnymi zaburzeniami rozwojowymi mogą się czuć podobnie.

Przypadek Donalda

Na przykład Donald, piętnastoletni chłopak, odbywał terapię u psychiatry z powodu poważnej depresji i zamknięcia się w sobie po śmierci swojego dziadka. Wcześniej inny terapeuta stwierdził u niego zespół Aspergera i leczył go lekami przeciwpsychotycznymi w połączeniu ze stymulantami. Według pierwszego terapeuty Donald z ogromną trudnością nawiązywał kontakty, a wchodząc w interakcje, okazywał bardzo niewiele emocji. Potrafił mówić, czytać i dość dobrze rozumiał przekaz językowy, umiał też odrabiać zadania domowe dzięki lekcjom specjalnym i przy pomocy osobistego asystenta. Mimo, że był nadwrażliwy na dźwięk i dotyk, miał hipotonię (stan zmniejszonego napięcia mięśniowego) oraz problemy z małą i dużą motoryką, jego rodzina nie była w stanie zorganizować dla niego odpowiedniej terapii zajęciowej i fizycznej. Nowy psychiatra Donalda odkrył, że największymi zmartwieniami Donalda była śmierć dziadka i brak przyjaciół. Przez kilka lat przed śmiercią dziadka Donald odbywał z nim codzienne rozmowy telefoniczne, trwające ponad półtorej godziny. Dziadek próbował w ten sposób nadrobić brak kontaktów społecznych w życiu Donalda.

#arkusz #ASD #Asperger #AspieZaklinaczka #autyzm #czytanie #dostosowanie #edukacja #emocje #IPET #kolorowanie #komunikacja #lekcja #logopedia #metody #MikiLittleAspie #mindfulness #motoryka #mowa #nauczyciel #pedagog #percepcja #pozytywnyprzekazwspektrum #premium #przedszkole #psycholog #rewalidacja #rozwój #scenariusz #sensoryka #SI #społeczne #SylwiaBagińska #szkoła #terapia #tus #uczeń #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #zabawa #zajęcia #ZespółAspergera #zmysły #ćwiczenia

Reklamy
Reklamy


Skomentuj

Wpisy na stronie

  • Moja ścieżka – zabawa SI

    Moja ścieżka – zabawa SI

    Moja ścieżka Większość zabaw dla dzieci z zaburzeniami jest przygotowywana przez dorosłych, dlatego dzieci nie biorą udziału w fazach tworzenia idei ani planowania. Zabawa ta…

  • Ą – Ę – ćwiczenia – kartka

    ą, ę  sią, się, cią, cię, zią, zię, nią, nię, dzią, dzię, lą, lę, ją, ję, pią, pię, mią, mię, nią, nię, ąc, ęc, ący, ąca, ące,…

  • TAK/NIE – gra językowa (ASD)

    TAK/NIE – gra językowa (ASD)

    TAK/NIE – gra językowa (ASD)

  • Zapamiętaj emocje – gra/scenariusz

    Zapamiętaj emocje – gra/scenariusz

    Gra Zapamiętaj emocje uczy dzieci, jak rozpoznawać i identyfikować różne sposoby wyrażania emocji, łącząc w pary karty, które przedstawiają tę samą emocję