Afazja to zaburzenie polegające na trudnościach w rozumieniu mowy albo wyrażaniu myśli – pomimo prawidłowej budowy oralno-motorycznej aparatu mowy – to z kolei przekłada się na problemy z pisaniem i z czytaniem…

„Generalnie można wyróżnić dwa zasadnicze rodzaje afazji:

  • afazję ruchową (motoryczną);
  • afazję czuciową (sensoryczną).

Istnieją inne sposoby kategoryzacji afazji, jednak pod kątem pragmatyki pracy nauczyciela nie ma to kluczowego znaczenia (Herzyk 1997, s. 87).

Afazja ruchowa

Ten typ afazji upoważnia do uzyskania przez ucznia orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. Zasadniczym zaburzeniem jest tu niewykształcenie lub zanik mowy spontanicznej przy z reguły dobrym jej rozumieniu. Mówiąc najprościej, nie ma umiejętności zużytkowania obwodowych narządów mowy do tworzenia słów. Dziecko z afazją ruchową mówi mało i powoli, a w ciężkich postaciach mowa ogranicza się u niego do powtarzania z różną modulacją (monofazja) jednego lub kilku słów. W postaciach lżejszych zasób wypowiadanych słów jest większy, ale składanie z nich zdań odbywa się z dużym wysiłkiem. Dziecko popełnia podczas mówienia liczne błędy, a ponieważ zdaje sobie z nich sprawę, często bywa w związku z tym zakłopotane i usiłuje je poprawiać.

Symptomy i trudności

  • ubogie słownictwo;
  • szybkie zapominanie wypowiedzi wypowiadanych słów i zdań;
  • trudności z powtarzaniem usłyszanych słów i zdań;
  • trudności w nazywaniu przedmiotów – stosowanie opisu funkcjonalnego lub nazw zastępczych;
  • zamiany sąsiednich głosek, opuszczanie, dodawanie i przestawianie ich (parafazje głoskowe);
  • wtrącanie błędnych słów błędy składniowe (parafazje słowne);
  • tworzenie niewłaściwych form gramatycznych (agramatyzmy);
  • błędy składniowe;
  • dzielenie słów na sylaby;
  • ciche przygotowywanie się do wypowiedzi;
  • wypowiedzi nadmiernie krótkie;
  • uproszczenie budowy zdań poprzez np. opuszczanie przyimków i niezmienianie końcówek rzeczowników (styl depeszowy albo telegraficzny);
  • zaburzenia „melodii” mowy (monotonne wypowiedzi, sylabizowanie, nieprawidłowy akcent w słowie lub niewłaściwa intonacja zdania);
  • poprawianie swoich wypowiedzi;
  • problemy z wyliczaniem we właściwej kolejności np. dni tygodni, miesięcy, liczb.

Zaburzeniom mowy mogą towarzyszyć:

  • ogólna niesprawność motoryczna;
  • współwystępowanie zaburzeń koordynacji ruchowej oraz orientacji wzrokowo-przestrzennej;
  • problemy w kontaktach z rówieśnikami;
  • zaburzenia emocjonalne;
  • zaburzenia zachowania;
  • nadpobudliwość ruchowa;
  • brak koncentracji.

Wskazówki do pracy z uczniem

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s