Uczniowie z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim

Dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu głębokim organizowane są zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze na podstawie orzeczenia poradni psychologiczno-pedagogicznej o potrzebie takich zajęć. Zajęcia te organizuje się dla dzieci i młodzieży od początku roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą 3 lata, do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym kończą 25 lat.... Czytaj dalej →

Uczeń z Zespołem Tourette’a

Tiki występują w wielu zaburzeniach, najbardziej charakterystyczny jest zespół Tourette’a, który jest kombinacją co najmniej dwóch tików motorycznych i co najmniej jednego tiku dźwiękowego, oczywiście w dużym uproszczeniu (Kutscher, Glick, 2007). Jednak sytuacja nie wygląda tak prosto. Zespół Tourette’a, tak jak ASD często występuje w połączeniu z innymi zaburzeniami, np. ADHD, zaburzeniami obsesyjno – kompulsywnymi,... Czytaj dalej →

Uczeń niedostosowany społecznie lub zagrożony niedostosowaniem społecznym

Z formalnego punktu widzenia uczniem niedostosowanym społecznie lub zagrożonym niedostosowaniem jest dla szkoły dziecko posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z takim rozpoznaniem. W literaturze przedmiotu jest wiele definicji społecznego niedostosowania. Lesław Pytka, dokonując ich klasyfikacji, wyróżnił 4 zasadnicze grupy (Pytka 2001, 89-90). definicje objawowe, w których nieprzystosowanie społeczne określa się przez odwołanie do jego... Czytaj dalej →

Emocje w spektrum autyzmu

Kryteria diagnostyczne stosowane w przypadku autystycznych osób potwierdzają, że mają one trudności z utrzymaniem kontaktu wzrokowego oraz z odczytywaniem języka niewerbalnego. Osobom z zespołem Aspergera trudno jest interpretować emocje, ponieważ koncentrują się na detalach ludzkiej twarzy (takich jak brwi, oczy, usta) zamiast patrzeć na twarz jako na całość. Zauważanie całej twarzy zajmuje im dużo czasu... Czytaj dalej →

Autyzm – problemy z ubieraniem

Przy ubieraniu się autystycznego dziecka wychodzi na jaw cała gama zaburzeń... Próby sił Wielu rodziców narzeka, że ich dzieci nie współpracują podczas ubierania się albo bardzo wybrzydzają, wybierając ubrania. Dziecko nie chce założyć konkretnej pary skarpetek czy koszuli albo w ogóle odmawia włożenia ubrania i rodzice muszą je ubierać w pośpiechu, starając się nie spóźnić do szkolnego... Czytaj dalej →

Jak pomóc dziecku z dyspraksją – problemy i wskazówki

Dyspraksja rozwojowa to dysfunkcja mózgu, która utrudnia organizację bodźców dotykowych - a czasami przedsionkowych i proprioceptywnych - zakłóca zdolności planowania motorycznego. Słowo "rozwojowa" wskazuje na to, że problem zaczyna się we wczesnym dzieciństwie i wpływa na rozwój dziecka. Poniżej prezentujemy kilka sposobów na to, jak pomóc dziecku rozwinąć praksję (planowanie motoryczne). Czasami im dziecko stara... Czytaj dalej →

Dyskalkulia – trudności i wskazówki do pracy z uczniem

Dyskalkulia, czyli trudności w liczeniu Należy oceniać przede wszystkim tok rozumowania, a nie techniczną stronę liczenia. Zły wynik końcowy nie świadczy o tym, że dziecko nie rozumie zagadnienia. Dostosowanie wymagań będzie więc dotyczyło tylko formy sprawdzenia wiedzy poprzez koncentrację na prześledzeniu toku rozumowania w danym zadaniu i jeśli jest on poprawny - wystawieniu uczniowi oceny... Czytaj dalej →

ADHD – nadmierna impulsywność – wskazówki do pracy z uczniem

Istotą problemów dziecka z ADHD jest: zaburzona koncentracja;nadmierna ruchliwość;nadmierna impulsywność. Nadmierna ruchliwość Symptomy i trudności nerwowe poruszanie rękami i stopami;wiercenie się, wstawanie z ławki, chodzenie bez pozwolenia po klasie;ciągłe szukanie czegoś w plecaku;hałaśliwość;gadatliwość, wyrywanie się do odpowiedzi bez podnoszenia ręki, ciągła chęć bycia pytanym (często bez znajomości odpowiedzi);domaganie się natychmiastowej gratyfikacji;nieprzestrzeganie reguł. Wskazówki do pracy... Czytaj dalej →

Wskazówki do pracy z uczniem słabosłyszącym

W przypadku słabosłyszących lub niesłyszących uczniów na każdym etapie edukacyjnym najistotniejszym czynnikiem zwiększającym możliwości poznawania otoczenia jest kształtowanie, a następnie doskonalenie systemu językowego, który pozwoli na wzajemną wymianę myśli oraz uzgadnianie i porządkowanie wiedzy na temat rzeczywistości. Należy pamiętać, że w przypadku tej grupy uczniów to właśnie niedoskonały system językowy jest główną barierą ograniczającą poznawanie... Czytaj dalej →

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑