Kompensacyjne uczenie się autystycznych dzieci – koszty poznawcze

Reklamy
Reklamy
WP_20150228_10_47_43_Pro

Profesor Uta Frith od kilkunastu lat zajmuje się badaniami nad autyzmem, twierdzi, że każde dziecko dotknięte schorzeniem neurologicznym ponosi koszty związane z oddziaływaniem edukacyjnym

Mam na myśli nie koszty materialne, lecz nakłady poznawcze, jakich wymaga uczenie się. Nie powinniśmy np. oczekiwać, że dla osoby, która stara się stosować wyuczone z trudem reguły prowadzenia grzecznej rozmowy, konwersacja będzie równie łatwa jak dla kogoś, kto reguły te zinternalizował już dawno i to dzięki intuicyjnemu uczeniu się. Tak rozmowa może być niebywale stresująca. Weźmy inny przykład.

Jeżeli człowiek z zespołem Aspergera idzie na przyjęcie, żeby sprawić innym przyjemność, i udaje mu się gawędzić z gośćmi, nie oznacza to, że „jeśli tylko zechce, to potrafi” i że od tej pory już zawsze powinien przyjmować zaproszenia. Jakaś drobna komplikacja, zaabsorbowanie czymś innym, lekka niedyspozycja czy odejście od rutynowego scenariusza mogą wprowadzić zamęt nawet w dobrze przetrenowane interakcje społeczne. Jest to szczególnie przykre dla tych osób, którym bardzo zależy na zadowalaniu innych i którym na ogół udaje się dobrze kamuflować.

Kompensacja

Kompensacyjne uczenie się warte jest swojej ceny, ale jego koszty trzeba jakoś pokryć. Z edukacją kompensacyjną najlepiej radzą sobie osoby o znacznych zasobach poznawczych. Stać je na poniesienie kosztów poznawczych i uczenie się może im przychodzić łatwo i szybko. Mimo trudnych początków, związanych z zaburzonym rozwojem mózgu kompensacja zostaje w końcu osiągnięta. Przypadki osób z zespołem Aspergera, którym udaje się odnieść sukces, pokazują, że brak pewnych mechanizmów mózgowych można jednak zrównoważyć. Wymaga to wiele czasu i wysiłku, ale jest wykonalne.

Pewne koszty poznawcze ponoszą też ludzie zajmujący się osobami dotkniętymi autyzmem. Bardzo wiele wysiłków związanych z porozumiewaniem się spada na ich barki. To oni muszą podkreślać to, co istotne i uważnie rozwijać temat. Aluzje i uniesiona brew raczej nie będą wystarczającymi wskazówkami. W związku z tym osoby, które cechuje naturalna skłonność do pedanterii i sztywnego trzymania się reguł, mają na starcie przewagę nad tymi, którzy z natury skłaniają się ku lekceważeniu reguł. Jeśli w relacjach z osobą dotkniętą autyzmem jest się pedantycznym, cierpliwym i kładzie się wręcz przesadny nacisk na istotne kwestie, działa się wyłącznie dla jej dobra, nie zaś przeciw niej.

Nie należy też stronić od pochwał. Osoba z autyzmem, która rozwinie wiele kompensacyjnych zdolności, może zwykle liczyć na mniej współczucia niż taka, która nic nie mówi i jest całkowicie wycofana. Można się spotkać z uwagami w rodzaju: „Nie może mieć autyzmu – przecież patrzy w oczy i mówi do mnie”. Podobnie słyszy się czasem: „Ona nie może mieć dysleksji” – przecież czyta książkę!”. W obu przypadkach pozory mogą mylić. Fakt, że zaszło kompensacyjne uczenie się, nie oznacza, że upośledzenie znikło. Pochwały są jak najbardziej zasłużone. Wyobraźmy sobie, jak trudno musi być podczas rozmowy z innym człowiekiem w świadomy sposób dochodzić do tego, co może on myśleć, wiedzieć i sądzić! Taka praca wymaga ogromnego wysiłku, a to może oznaczać niedobór zasobów na poradzenie sobie z nagłym stresem. Cała konstrukcja wyuczonych reguł społecznych może runąć, jeśli wydarzy się coś nieprzewidzianego (Frith, 2015).

Dodam, że terapia mojego autystycznego Piotrka – jeśli oprócz mowy można nazwać terapią, polegała na kompensacji czyli „uzupełnianiu” braków w domu i szkole. Jeśli trafi się wam wyrozumiały nauczyciel to z powodzeniem dacie radę a –  nawet jeśli nie, to też dacie radę…

źródło: Uta Frith: „Autyzm Wyjaśnienie tajemnicy”, GWP, Sopot 2015

#arkusz #ASD #Asperger #AspieZaklinaczka #autyzm #czytanie #dostosowanie #edukacja #emocje #IPET #kolorowanie #komunikacja #lekcja #logopedia #metody #MikiLittleAspie #mindfulness #motoryka #mowa #nauczyciel #pedagog #percepcja #pozytywnyprzekazwspektrum #premium #przedszkole #psycholog #rewalidacja #rozwój #scenariusz #sensoryka #SI #społeczne #SylwiaBagińska #szkoła #terapia #tus #uczeń #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #zabawa #zajęcia #ZespółAspergera #zmysły #ćwiczenia

Reklamy
Reklamy


Dodaj komentarz

Wpisy na stronie

  • Liść klonu – arkusz pracy dla ucznia ze spektrum autyzmu

    Liść klonu – arkusz pracy dla ucznia ze spektrum autyzmu

    Arkusz pracy dla ucznia ASD: (autyzm) / Zespół Aspergera Klasy: 1-3 Cele: Poznajemy kształty i kolory liści. Czytanie ze zrozumieniem/aktywne słuchanie. Ćwiczenia językowe Rozwijanie umiejętności poznawczych. Kolorowanie. Uwaga,…

  • Kasztany – arkusz pracy dla ucznia ze spektrum autyzmu

    Kasztany – arkusz pracy dla ucznia ze spektrum autyzmu

    Arkusz pracy dla ucznia ASD: (autyzm) / ZA Cele: Poznajemy kształty i kolory nasion. Czytanie ze zrozumieniem/aktywne słuchanie. Ćwiczenia językowe Rozwijanie umiejętności poznawczych. Kolorowanie. Uwaga, uważność. Wykonywanie poleceń…

  • Liść dębu – arkusz pracy dla ucznia ze spektrum autyzmu

    Liść dębu – arkusz pracy dla ucznia ze spektrum autyzmu

    Arkusz pracy dla ucznia ASD: (autyzm) / ZA Cele: Poznajemy kształty i kolory liści. Czytanie ze zrozumieniem/aktywne słuchanie. Ćwiczenia językowe Rozwijanie umiejętności poznawczych. Kolorowanie. Uwaga, uważność. Wykonywanie poleceń…

  • Jak zbudować zaufanie? Scenariusz zajęć dla przedszkolaków ze spektrum autyzmu

    Jak zbudować zaufanie? Scenariusz zajęć dla przedszkolaków ze spektrum autyzmu

    Scenariusz zajęć dostosowanych do potrzeb przedszkolaków ze spektrum autyzmu. Wstęp (przykładowy wstęp) Powitanie: Nauczyciel: Dzień dobry, drogie dzieci! Witam Was serdecznie na dzisiejszych zajęciach. Jak…