Zakres ćwiczeń usprawniających percepcję słuchową

Zakres ćwiczeń terapeutycznych usprawniających rozwój percepcji słuchowej.

Mowa dźwęków

  • Doskonalenie percepcji słuchowej i umiejętności rozpoznawania dźwięków celowo wytwarzanych.
  • Graficzne przedstawienie długości dźwięków, np. ustawienie patyczków zgodnie z usłyszanymi uderzeniami lub rysowanie kresek długością odpowiadających dźwiękom.
  • Ilustrowanie swobodnym ruchem nastroju i charakteru słuchanej muzyki.
  • Odgadywanie zagadek rytmicznych.
  • Odtwarzanie graficzne wysłuchanego rytmu (np. za pomocą kropek … ……), w układzie przestrzennym.
  • Określanie kierunku, z którego dochodzi dźwięk („Gdzie jest ukryty przedmiot?”).
  • Rozwijanie wrażliwości na rodzaj dźwięku, jego natężenie, tempo, rytm, ton.

Rozpoznawanie:

  • treści przekazywanych przez znaki słuchowe (źródło, natężenie, siłę dźwięku);
  • przedmiotu po wydawanym przez niego dźwięku;
  • głosów z CD;
  • rodzajów dźwięków; zapamiętywanie sekwencji ich występowania, przeliczanie oraz odtwarzanie ich liczby za pomocą umownych znaków;
  • odgłosów: uderzania łyżeczką w szkło, garnek, drewno, darcia papieru;
  • stukania wysypanych klocków, brzęku szkła;
  • odgłosów różnych rzeczy zamkniętych w pudełku (grochu, kamyków, gwoździ, cukru);
  • osób po głosie (Naprawa, Tanajewska, Szczepańska, 2010);
  • dźwięków różnych instrumentów muzycznych (bębenka, pianina, skrzypiec, harfy), np.: nauczyciel gra za zasłoną na wybranym instrumencie, dziecko ma przed sobą kilka instrumentów i jego zadaniem jest wskazać właściwy; następnie samodzielne wywoływanie dźwięków na wybranych instrumentach;
  • dźwięków dochodzących z otoczenia, np. odgłosów ulicy, sygnałów różnych pojazdów, odgłosów zwierząt.
  • Słuchanie ciszy – określanie rodzajów dźwięków, odległości, kierunku i miejsca z jakiego dochodzą.
  • Wystukiwanie rytmu według podanego układu przestrzennego.
  • Odtwarzanie struktur rytmicznych.
  • Wyrabianie umiejętności koncentrowania uwagi na sygnałach dźwiękowych: identyfikowania ich, różnicowania i wstępnego analizowania.

Zabawy:

  • ruchowe z wykorzystaniem pedagogiki zabawy Irene Flemming, np. Samolot, Ciasto, Stonoga;
  • ruchowei, ruchowo-słuchowe proponowane w Metodzie Dobrego Startu Marty Bogdanowicz;
  • ruchowe z muzyką, piosenką (np. Nie chcę cię znać, Ojciec Wirgiliusz);
  • ilustrowanie ruchem treści piosenki; ruchy rąk na wałeczkach i woreczkach wykonywane w rytm piosenki (dzieci śpiewając piosenkę, mogą wykonywać rytmiczne ruchy: pieścią, wewnętrzną lub zewnętrzną częścią dłoni, jej brzegiem, palcami) (Franczyk, Krajewska, 2006).
  • Identyfikowanie słyszanego dźwięku z odpowiadająca mu czynnością.
  • Kojarzenie i wyszukiwanie zasłyszanych struktur słuchowych.
  • Naśladowanie głosów zwierząt (psa, koguta, krowy).
  • Opisywanie słyszanych dźwięków, np: Wiatr jest silny jak…
  • Przeliczanie dźwięków dochodzących z otoczenia (np: ile razy zakukała kukułka, ile grzmotów słychać podczas burzy).
  • Rozróżnianie ciągłości dźwięków (długie, krótkie, ciągłe, przerywane).

źródło:

  • R. Naprawa, A. Tanajewska, K. Szczepańska, Uwierz w siebie. Program terapeutyczny dla uczniów o specyficznych potrzebach…, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2010
  • A. Franczyk, K. Krajewska, Skarbiec nauczyciela-terapeuty…, Ipuls, Kraków 2006
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: