Zarządzanie zachowaniem według Brown’a

Zarządzanie zachowaniem to sztuka porównywalna do sporządzania ciasta, z którego wyrośnie tylko dobry chleb. Wszystko zależy od proporcji składników, wyczucia i praktyki

Steve Brown niewątpliwie taką praktykę posiada. Zdobył ją pracując w szkołach publicznych i specjalnych zajmując się dziećmi i młodzieżą z autyzmem i uczniami ze specjalnymi trudnościami w nauce. Jest specjalistą od zachowań trudnych.

O zarządzaniu zachowaniem mówi zawsze z charakterystycznym dla siebie humorem i wyobraźnią:

„Czyż nie byłoby wspaniale, gdyby elementy potrzebne do deeskalacji i zarządzania zachowaniem można było kupić w sklepie? Potrzebowalibyśmy następujących składników:

  • 2 szklanki cierpliwości,
  • 1 szklankę zaufania,
  • 0,5 szklanki przezorności,
  • 1 szklankę szacowania ryzyka,
  • 1 łyżeczkę szczęścia,
  • 1,5 szklanki wiary i empatii,
  • 3 szklanki pracy zespołowej,
  • 1 szklankę poczucia humoru,
  • 2 szklanki wytrzymałości,
  • 1 łyżkę pochwał.

Interwencje z zakresu zarządzania zachowaniem często sprowadzają się do myślenia naprzód, asertywności i pewności siebie. Nigdy nie odrzucaj jakiegoś pomysłu – skąd wiesz, że nie zadziała w przypadku tego konkretnego dziecka? Do szkoły specjalnej, w której pracowałem, chodziła dziewczynka ze skrajnymi problemami z zachowaniem i komunikacją. Zjadała, odrzucała i darła na strzępy symbole, które jej pokazywano. Kadra narzekała, że nie można się z nią porozumieć. Nie chodziło o pomoce wizualne, lecz o sposób ich prezentacji, wprowadzania oraz zastępowania. Ilekroć dziewczynka zniszczyła kartkę, nauczyciele sięgali po następną i nie ustępowali, dopóki symbol nie zyskał akceptacji (niektóre dzieci nie lubią zmian i nowości). Opiekunowie często się skarżą: „To nie działa, dzieci rzucają symbolami”. Właśnie dlatego musimy mieć przygotowany pliczek kopii zapasowych, by pokazać, że opór podopiecznych nas nie zniechęci i zamierzmy wyegzekwować wykonanie polecenia. Nigdy się nie poddawaj. Nie przestawaj, dopóki nie osiągniesz celu” (Brown, 2017).

źródło: S. Brown: „Spektrum autyzmu i strategie deeskalacji…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2017  

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s