Skale oceny emocji

Istnieje kilka skal samooceny stosowanych przez klinicystów do pomiaru stopnia nasilenia  depresji, lęku, czy gniewu, które zostały opracowane dla dzieci i dorosłych i mogą być także zastosowane w przypadku dzieci i dorosłych z zespołem Aspergera ~ Tony Attwood

„Jest jednak kilka specyficznych modyfikacji, które można wykorzystać w badaniu osoby z ZA. Na przykład osoba z ZA może lepiej określić reakcję emocjonalną za pomocą liczbowej reprezentacji nasilenia, niż za pomocą precyzyjnych i opisujących subtelności słów. Sam posługuję się koncepcjami termometru emocji, wykresu słupkowego lub skali nasilenia. Miary te są wykorzystywane do ustalenia podstawowej diagnozy, są także elementem szkolenia z zakresu emocji w leczeniu zaburzeń nastroju.

Ocena rozumienia i wyrażania emocji powinna obejmować listę behawioralnych wskaźników zmian nastroju. Do wskaźników tych zaliczają się zmiany w zakresie cech związanych z zespołem Aspergera, na przykład wydłużenie się czasu spędzanego w samotności lub poświęcanego na specyficzne zainteresowania, sztywność lub niespójność procesów myślowych spowodowane niepokojem lub depresją, czy zachowania mające na celu przejęcie kontroli nad swoim codziennym życiem i nad innymi ludźmi. Wskaźniki te towarzyszą innym, bardziej typowym objawom, takim jak ataki paniki, wypowiedzi świadczące o niskim poczuciu własnej wartości i napady gniewu.

Osoba z zespołem Aspergera może wraz z rodziną wypełniać dziennik nastroju, aby sprawdzić, czy w jej przypadku zmiany nastroju mają cykliczny charakter lub są wywoływane przez jakieś specyficzne czynniki. Np. jeśli u dziecka występuje zaburzenie lękowe, rodzice mogą oceniać poziom jego lęku w ciągu dnia na skali od 0 do 20. Wynik w okolicy 0 wskazywałby na stosunkowo zrelaksowany nastrój, około 10- na typowy poziom niepokoju, a bliski 20 – na skrajny niepokój. Z biegiem czasu może się wyłonić jakiś wzorzec. Może on być związany z cyklem menstruacyjnym, fazą księżyca lub konkretną porą roku, może też mieć związek z jakimś czynnikiem środowiskowym albo być zupełnie od niego niezależny. Dalsze badania medyczne pomogą stwierdzić, czy u danej osoby występują nietypowe wahania poziomu hormonów lub wahania nastrojów, które sugerowałyby zaburzenie dwubiegunowe” (Attwood, 2013).

Więcej podobnych tematów w zakładce EMOCJE-ĆWICZENIA

źródło: T. Attwood: „Zespół Aspergera…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2013

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: