Informacje o stanach duchowych innych ludzi zbieramy dzięki zrozumieniu niuansów mowy ciała i mimiki. Autystyczne dzieci często mają trudności z odbieraniem sygnałów oznaczających subtelne emocje, dlatego wydają się gruboskórne i nie odpowiadają tak, jak inni tego oczekują

„Układając zabawne gry mające na celu oswojenie dziecka ze znaczeniem wyrazu twarzy, w konkretny wizualny sposób pomagamy im rozpoznać, jak dana osoba może się czuć, lub podpowiadamy, co można zrobić, żeby ta osoba poczuła się inaczej. Dajemy im też okazję do porozmawiania o tym. Z badań wynika, że w mózgach osób z autyzmem reakcje neuronów są takie same jak w mózgach innych osób. Najważniejsze jest wymyślenie takich zabaw, podczas których dziecko oswoi się ze znaczeniem określonej mimiki.

Rekwizyty:

  • Biała tablica i mazaki.

Sposób zabawy (poziom pierwszy):

  • Narysuj na tablicy twarze, które wyrażają różne emocje.
  • Zadaniem dziecka jest określenie przedstawionych emocji.
  • Na kolejnym etapie minimalizuj liczbę szczegółów, by dziecko miało mniej wskazówek.

Sposób zabawy (poziom drugi):

  • Narysuj twarz, zetrzyj jej fragment i niech dziecko dorysuje brakujące elementy na podstawie twojego opisu emocji.

Cel:

  • Rozpoznawanie emocji – ta zabawa pomaga w rozpoznawaniu emocji oraz przypisywaniu ich do wyrazów twarzy.
  • Pamięć wzrokowa – na drugim poziomie dziecko musi pamiętać, której części twarzy brakuje.
  • Gestalt – ta zabawa zachęca dziecko do analizowania całego obrazka, a nie tylko jego fragmentów” (Tara Delaney, 2016).
Reklamy