Przykłady ocen śródrocznych i końcoworocznych

KLASA I

Ocena śródroczna

Uczennica klasy pierwszej

Niepełnosprawność intelektualna w stopniu umiarkowanym

Uczennica realizowała program nauczania dostosowany do indywidualnych możliwości i potrzeb na podstawie orzeczenia publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej

OPINIA PEDAGOGICZNA

Zachowanie

„U uczennicy zdarzają się zachowania trudne, objawy apatii, zobojętnienia, znużenia. Potrzebuje wówczas wzmocnienia, nagrody połączonej z gestem, uśmiechem, uściskiem. Wszystkie polecenia i zadania dziewczynka nadal wykonuje tylko z pomocą nauczyciela, który stosuje wzmocnienia w postaci pochwały, aprobaty mającej na celu zachęcić do podjęcia próby rozwiązania zadania. Dziewczynka wymaga powtórzeń większości poleceń, rad i wskazówek oraz kilkakrotnego tłumaczenia. Uwaga dziecka jest często mimowolna, zaś myślenie w stadium przedoperacyjnym.

Zajęcia rewalidacyjne i edukacyjne

W nauczaniu Ady rozwijano przede wszystkim funkcje poznawcze i ruchowe, od których zależy jej przystosowanie do życia. Mówiono do dziecka prosto, krótko i dobitnie, aby uczynić komunikaty słowne jak najbardziej czytelnymi i zrozumiałymi. Starano się stosować wzmocnienia pozytywne: uśmiech, aprobatę, serdeczny klimat, wzbudzić aktywizację do dalszej pracy i optymalnie pobudzić do wysiłku umysłowego. Rozwijano zainteresowanie zjawiskami zachodzącymi w najbliższym otoczeniu.

Rozwój poszczególnych umiejętności jest nieharmonijny. Znacznie lepiej rozwijają się zdolności słowno-teoretyczne niż praktyczno-konstrukcyjne.

Dziewczynka umie wykonać proste czynności w zakresie samoobsługi. Ubiera się i rozbiera samodzielnie, ale ma trudności w rozróżnianiu prawej i lewej strony ciała, prawidłowym zakładaniu butów i wiązaniu ich. Ma nieharmonijne i zwolnione tempo ruchu, brakuje jej równowagi i koordynacji wzrokowo-ruchowej. Czynności z zakresu samoobsługi nie są jeszcze zautomatyzowane.

Zasób słów uczennicy jest ubogi lecz powoli i sukcesywnie zaczyna wzrastać poziom jej wiedzy z zakresu środowiska społeczno-przyrodniczego, kształcenia językowego i matematycznego. Dziewczynka układa historyjkę z pomocą nauczyciela (trzy obrazki). Wypowiada się wyrazami, pojedynczymi zdaniami. Wylicza przedmioty na obrazkach oraz stara się je nazywać.

Mowa dziecka jest nadal niewyraźna. Występuje nieprawidłowa artykulacja głosek szumiących, syczących. Dziewczynka ma problemy z artykulacją głosek [r], [dz]. Potrafi wyodrębniać i rozpoznawać dźwięki w nagłosie, podejmuje próby wyodrębniania głosek w wygłosie. Rozpoznaje niektóre litery. Nie dokonuje syntezy fonemowej oraz podziału wyrazów na głoski. Potrafi natomiast dokonać syntezy sylabowej wyrazów.

Nadal ma kłopoty z wykonywaniem ćwiczeń manualnych. Posługuje się prawą ręką. Stara się nawlekać koraliki, przewlekać sznurki, tasiemki przez różne rzeczy, mimo że czynności te sprawiają jej trudności. Ugniata papierowe kulki, wałeczki, rogaliki. Rysuje linię poziomą, falistą, owal. Umie łączyć punkty w poziomie i w pionie. Ma problemy z zamalowaniem wnętrza konturów, ponieważ słabo posługuje się kredką, ołówkiem, farbką. Rysuje uproszczoną, zgeometryzowaną postać ludzką. Odwzorowuje litery i cyfry po śladzie.

Ruchy dziecka są nieskoordynowane z powodu zbyt dużego napięcia mięśni przedramienia. Zaburzenie to powoduje sztywność, pozbawienie swobody i szybkości drobnych ruchów palców, co wpływa niekorzystnie na czynności manualne i graficzne. Rysunki dziewczynki są mało czytelne i przejrzyste, złożone z uproszczonych, zgeometryzowanych form. Ruchy dłoni i drobnych mięśni palców są kanciaste lub nadmiernie zaokrąglone.

Uczennica składa obrazki z części na wzorze. Z pomocą nauczyciela układa obrazki z części, według wzoru i bez wzoru oraz uzupełnia brakujące elementy układanki. Odróżnia liczenie poprawne od niepoprawnego, np. gdy coś jest opuszczone lub liczone dwukrotnie. Dolicza i odlicza elementy od lewej, a potem od prawej strony. Rozpoznaje kwadrat, koło i trójkąt. Nie rozpoznaje większości cyfr, zna zapis cyfrowy liczb: 1, 2, 3. Z pomocą nauczyciela porównuje liczebność zbiorów przez łączenie elementów w pary lub używanie określeń: tyle samo, więcej, mniej. Liczy na konkretach poprzez dosuwanie lub odsuwanie oraz przeliczanie elementów metodą jeden do jednego (w trakcie liczenia musi dotknąć każdego elementu równocześnie go nazywając). Liczy mechanicznie do 10. Lubi pracować na komputerze pod kierunkiem nauczyciela.

Ada wykazuje znajomość schematu ciała i potrafi podporządkować ruchy kontroli wzroku lub słuchu. Lubi zajęcia o charakterze rekreacyjno-sportowym. Dużo zaangażowania wkłada w zwinne i prawidłowe wykonanie ćwiczeń gimnastycznych.

Umie organizować własny warsztat pracy i przestrzega zasad zachowania bezpieczeństwa. Potrafi opowiadać o najbliższym środowisku.

Uwaga dziewczynki jest mimowolna i krótkotrwała, mało podzielna, łatwo ulega zakłóceniu. Bardzo trudno się dziecku skoncentrować, zwłaszcza gdy trzeba odnieść się do czynności abstrakcyjnych lub zadań sprawiających mu duże trudności.

Pamięć mechaniczna jest dobra, natomiast pamięć logiczna w dużym stopniu zaburzona. Dziewczynka odtwarza informacje według zapamiętywanej kolejności, ma trudności z odpytywaniem na wyrywki, często po prostu nie rozumie tego, czego wyuczyła się na pamięć. Wymaga większej liczby powtórzeń, aby utrwalić zapamiętane informacje. Wiąże się to z koniecznością cyklicznego powracania do już opanowanej wiedzy lub umiejętności.

Matka utrzymuje kontakt z nauczycielem prowadzącym zajęcia rewalidacyjne i wychowawcą klasy.

Ocena roczna

W roku szkolnym …………… uczennica ………………….. uczęszczała do klasy pierwszej.

Realizowała program szkoły specjalnej dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym. Otrzymała promocję do klasy drugiej.

Zachowanie

Jest miłą, sympatyczną dziewczynką. Stara się współdziałać w pracy i zabawie. Bardzo łatwo nawiązuje kontakty z rówieśnikami. Zazwyczaj przestrzega regulaminu klasowego. Stara się wypełniać polecenia nauczyciela. Zdarza się, że reaguje nieadekwatnie do sytuacji i ukrywa pozytywne emocje.

Kształcenie zintegrowane

Prawidłowo posługuje się sztućcami. Korzysta z osobistych przyborów i środków higienicznych. Rozpoznaje i nazywa wybrane części odzieży. Zakłada i zdejmuje ubranie. Identyfikuje pracowników szkoły i rówieśników z klasy. Dzieli zadania na wyrazy. Rozpoznaje i nazywa większość wielkich liter drukowanych. Potrafi pisać wielkie litery po śladzie, a niektóre z nich odtwarza samodzielnie. Umie pisać na komputerze. Wylicza dni tygodnia. Rozpoznaje figury. Liczy przez gest wskazania. Rozpoznaje i nazywa niektóre cyfry. Z pomocą nauczyciela obrysowuje szablony i wypełnia kontury. Chętnie uczestniczy w zabawach muzyczno-ruchowych. Wykazuje zainteresowania muzyką. Potrafi zaśpiewać piosenkę, zachowując linię melodyczną” (Renata Naprawa, Alicja Tanajewska, Cecylia Mach, 2013).

Religia – dobry

źródło

 

 

 

Reklamy