aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa.jpg

Rytm jest podstawą każdego płynnego ruchu. Spacerowanie równym krokiem to dobra metoda ćwiczenia rytmicznych ruchów i uświadamiania sobie własnego ciała

Cele

  • Kontrola motoryczna
  • Rozróżnianie pojęć „wolno”, „szybko” i „stop”
  • Słuchanie wskazówek werbalnych
  • Naśladowanie ruchów ciała
  • Wykorzystanie nadmiaru energii
  • Stymulacja proprioceptywna i przedsionkowa
  • Równowaga
  • Przynależność do grupy

Potrzebne przedmioty

Brak

Przygotowanie

Wszyscy stają w linii, trzymając się za ręce. Dorośli zajmują pozycje na końcach. W środku stoi dorosły pełniący rolę prowadzącego.

Jak się bawić

Prowadzący mówi: „Chodźmy, chodźmy, chodźmy”, powoli idąc do przodu. Kiedy wszyscy poruszają się równym krokiem w przód, prowadzący zatrzymuje się i wydaje komendę: „Skaczemy”, demonstrując skok. W razie potrzeby pomaga też innym wykonać polecenie. Następnie prowadzący ustala rytm zabawy. Jeżeli grupa jest bardzo aktywna i dobrze skacze, może chodzić szybciej, w rytmie na cztery, np:

Chodzimy

Chodzimy

Chodzimy

Skaczemy!

Jeżeli grupa potrzebuje jednak więcej czasu na zmianę ruchu z chodzenia na skakanie, możecie bawić się w rytmie na osiem:

Chodzimy

Chodzimy

Chodzimy

Chodzimy

Chodzimy

Chodzimy

Chodzimy

Skaczemy!

Odmiany

  1. Tempo może być szybkie lub wolne, a ruch także w tył i w bok.
  2. Zamiast słów można użyć dźwięków, żeby ćwiczyć różne głoski lub włączyć do zabawy dziecko, które nie mówi. Powtarzajcie np: „La la la, la la la la la la, bu!”.
  3. Użyj innych komend, takich jak: „Biegamy, biegamy, biegamy, stop!”, albo: „Obrót, obrót, obrót, bum!”. (W przeciwieństwie do większości dorosłych, dzieci naprawdę bawi upadanie na podłogę!)
  4. Wypróbujcie tę zabawę na plaży.

Czego dziecko się uczy

  • Na poziomie motorycznym dzieci uczą się, które mięśnie są potrzebne, żeby celowo zakończyć jeden ruch i zacząć drugi. Taki rodzaj kontroli nad mięśniami pomaga im płynniej się poruszać.
  • Na poziomie emocjonalnym dzieci odczuwają przynależność do grupy. Nawet jeśli nie jest to jeszcze proces poznawczy, to z pewnością czują ją fizycznie jako więź z innymi osobami, co jest doświadczeniem pozytywnym. Wspólne skandowanie dodatkowo wzmaga poczucie przynależności.
  • Pozwól bardziej świadomym dzieciom zmieniać rytm lub używać własnych słów. Będą wtedy czuły, że przewodzą grupie.
  • Kiedy bawicie się na piasku lub na innej nierównej powierzchni, dzieci mają też okazję ćwiczyć utrzymywanie równowagi.

Modyfikacje

  • Ta gra przyda się szczególnie dzieciom, które są zwykle niezdarne i potrzebują więcej pracy nad świadomością swojego ciała. Można ją zwiększyć, wypróbowując różne odmiany tej zabawy.
  • Jeżeli dzieci zwykle odczuwają lęk przed nowymi doświadczeniami, z pewnością uspokoją się, jak tylko rytm stanie się przewidywalny. Odmiany tej zabawy, takie jak chodzenie wstecz, można później przeprowadzić w tym samym rytmie, aby dzieci mogły wykorzystać zdobyte umiejętności w innych okolicznościach i rozwinąć je wewnątrz swojej nowej strefy komfortu (Sher, 2014).

źródło: B. Sher: Gry i zabawy we wczesnej interwencji Ćwiczenia dla dzieci ze spektrum autyzmu i przetwarzania sensorycznego”, Harmonia Universalis, Gdańsk 2014

 

 

Reklamy