Reklamy

Pożar w lesie – zintegrowanie grupy poprzez pracę zespołową

Wyobraźcie sobie pożar w lesie, ogień przenoszący się z sykiem i trzaskiem wśród drzew, kłęby dymu, żar i pomarńczowo – czerwone płomienie przeskakujące z gałęzi na gałąź. Ta zabawa ma w sobie moc ognia!

Dobra jest na początek dnia, gdy dzieci rozpiera energia i potrzebują dużej dawki ruchu.

To również świetny sposób na zintegrowanie grupy poprzez pracę zespołową i myślenie strategiczne, zwłaszcza gdy „ogień”rozprzestrzenia się i uczestnicy muszą poruszać się razem, tak by znaleźć więcej „materiału do spalenia”. Z kolei próby uniknięcia płomieni ćwiczą pewność siebie i samodzielność, a okazja do wszechstronnego ruchu wyrabia zręczność i koordynację. Przede wszystkim zabawa ta dostarcza mnóstwo radości. Uczestnicy biegają wkoło, „ogień” czasem rozdziela się i pędzi w różnych kierunkach, napięcie rośnie, gdy wybiera i goni swoją kolejną ofiarę!

Cele / korzyści:

Miejsce:

  • Polana w lesie, gdzie żyje wiele różnych zwierząt, to dobre miejsce, w którym dzieci mogą sobie wyobrazić pożar w lesie i poczuć odpowiednią atmosferę. Ale nadaje się do tego każda otwarta przestrzeń na zewnątrz, gdzie można pobiegać: park, ogród, boisko szkolne, plac zabaw itp.

Grupa wiekowa: W zależności od możliwości rozwojowych dzieci – od 4 lat.

Liczba uczestników: 6 lub więcej

Zestaw: nie potrzebny

Przygotowanie

Dzieci mają tendencję do rozbiegania się we wszystkich kierunkach, więc najlepiej zaznaczyć granice w przybliżeniu prostokątnej przestrzeni, w której będzie się odbywała zabawa. Powinna być wystarczająco duża, by dzieci mogły swobodnie w niej biegać. Uczestnicy zabawy będą biegali pomiędzy dwoma bezpiecznymi miejscami na obu krańcach tego prostokąta. Ustalamy, kto będzie ogniem. Często dorosłemu przypada rola pierwszego zapalającego się płomienia.

Do startu! Gotowi?

Poproś dzieci, by zastanowiły się, jakie zwierzęta mogą żyć w najbliższej okolicy. Razem utwórzcie listę trzech lub czterech gatunków, które prawdopodobnie można spotkać w miejscu, gdzie się bawicie. Na przykład, jeśli jesteście w lesie, mogą to być sowa, lis, zając, motyl.

Każde dziecko, które nie jest ogniem, może wcielić się w jedno z tych zwierząt i wraz z innymi stworzyć grupki danego gatunku. Każdy zajmuje swoją pozycję! jedno z bezpiecznych miejsc jest linią startu dla wszystkich uczestników. Ogień staje miej więcej w połowie drogi od niej do drugiego bezpiecznego miejsca.

Start!

Ogień wywołuje jedno ze zwierząt, mówiąc na przykład „SOWA”! Wszystkie sowy muszą wtedy przebiec z jednego końca na drugi, unikając ognia. W miarę chwytania przez ogień kolejnych zawodników, stają się oni ogniem i trzymają się już dalej za ręce. W ten sposób ogień rozszerza się tak jak prawdziwy pożar. Teraz wszyscy będący ogniem muszą współpracować. Razem decydują, jakie zwierzę wywołać w następnej kolejności i muszą się poruszać razem, żeby je złapać. Kto z uczestników zdołał przebiec niezłapany na drugą stronę, teraz będzie uciekał z powrotem na przeciwny kraniec. Ogień znów wywołuje jakieś zwierzę, na przykład lisa. Wszystkie lisy ruszają do ucieczki na drugą stronę. Natomiast jeśli ogień postanowi krzyknąć: POŻAR W LESIE!, wszyscy rzucają się do ucieczki na druga stronę. Złapani dołączają do ognia i wszyscy trzymają się za ręce, ogień jest coraz większy. Bieganie od krańca do krańca w ten sposób dotąd, aż zostanie tylko jedno dziecko, i ono wygrywa. Można teraz zacząć zabawę od nowa. Zwycięzca może być ogniem lub wyznaczyć kogoś do tej roli. Jeśli wszyscy chcą, można kontynuować zabawę, dopóki każdy nie spróbuje swych sił w każdej roli.

Reklamy

Na koniec

Można zakończyć zabawę rozmowę o pożarach w lesie. Co może się zdarzyć, jeśli ludzie postępują nieostrożnie z ogniem w lesie? Jak można tego uniknąć? Jak naturalne zjawiska, na przykład pioruny, mogą wywołać pożar? (źródło: P. Houghton, J. Worroll, Leśna szkoła dla każdego…, Muza, Warszawa 2017).

Czego robić w lesie nie wolno?

Las to miejsce, w którym każdy z nas może odpocząć od zgiełku miasta i codziennych problemów. Jest to jednak również dom wielu zwierząt i roślin. W związku z tym przebywając w lesie musimy pamiętać o zachowaniu ciszy i porządku, tak aby nie przeszkadzać nikomu wokół. Polskie prawo także reguluje kwestię zachowania w lesie – zobaczmy zatem z bliska czego nie wolno nam tam robić.

Podstawowym aktem prawnym w tej materii jest oczywiście ustawa z dnia 28 września 1991 r. o lasach. To w niej odnajdziemy chociażby zakaz parkowania pojazdów w lesie. Jak się okazuje lista takich niedozwolonych zachowań jest znacznie dłuższa. Jak stanowi bowiem treść art. 30 w/w aktu prawnego, w lasach zabrania się:

  • zanieczyszczania gleby i wód;
  • zaśmiecania;
  • rozkopywania gruntu;
  • niszczenia grzybów oraz grzybni;
  • niszczenia lub uszkadzania drzew, krzewów lub innych roślin;
  • niszczenia urządzeń i obiektów gospodarczych, turystycznych i technicznych oraz znaków i tablic;
  • zbierania płodów runa leśnego w oznakowanych miejscach zabronionych;
  • rozgarniania i zbierania ściółki;
  • wypasu zwierząt gospodarskich;
  • biwakowania poza miejscami wyznaczonymi przez właściciela lasu lub nadleśniczego;
  • wybierania jaj i piskląt, niszczenia lęgowisk i gniazd ptasich, a także niszczenia legowisk, nor i mrowisk;
  • płoszenia, ścigania, chwytania i zabijania dziko żyjących zwierząt;
  • puszczania psów luzem;
  • hałasowania oraz używania sygnałów dźwiękowych, z wyjątkiem przypadków wymagających wszczęcia alarmu.

W lasach oraz na terenach śródleśnych, jak również w odległości do 100 m od granicy lasu, zabrania się działań i czynności mogących wywołać niebezpieczeństwo, a w szczególności:

  • rozniecania ognia poza miejscami wyznaczonymi do tego celu przez właściciela lasu lub nadleśniczego;
  • korzystania z otwartego płomienia;
  • wypalania wierzchniej warstwy gleby i pozostałości roślinnych (źródło: serwisprawa.pl)


Jesteśmy przyjaciółmi Ziemi

Cele ogólne:

  • kształtowanie świadomości ekologicznej – jak postępować aby chronić środowisko naturalne.

Cele operacyjne:

  • rozumie znaczenie ochrony przyrody i stosowanie w tym celu różnych środków
  • zna niebezpieczeństwa grożące środowisku przyrodniczemu ze strony człowieka
  • wie, że wszyscy ludzie muszą dbać o środowisko naturalne
  • zna ekologiczny sposób wyrzucania śmieci (segregacja odpadów)


Metody:

  • słowna – rozmowa
  • oglądowa – pokaz
  • czynna – zadania stawiane do wykonania

Formy:

  • indywidualna, praca  z całą grupą

Pomoce:

  • mapa  świata, szary arkusz papieru, pojemniki po sokach i napojach, materiały do inscenizacji, karton z zaznaczonym konturem ziemi, kredki lub farby plakatowe

Przebieg zajęć:

1. Powitanie i zaproszenie dzieci, aby usiadły w kręgu, każde dziecko próbuje dokończyć zdanie:

„Ziemia jest jak…”

2. Nauczycielka / Nauczyciel opowiada dzieciom o naszej planecie

„Ziemia była zawsze naszym domem, kiedyś ludzie bardzo ją kochali, troszczyli się o nią i opiekowali. Nazywali ją Matką i nadali jej piękne imię Gaja. Później ludzie zapomnieli o tym, zaczęli ją niszczyć, siłą wydzierać jej bogactwa i tajemnice. Dlatego Ziemia dziś bardzo choruje i potrzebuje naszej pomocy”.

Następnie nauczycielka prosi dzieci, aby przez chwilę w ciszy i skupieniu zastanowiły się nad tym czego życzyłby Ziemi i rozesłały te życzenia w myślach dookoła. Po chwili prosi dzieci do skupienia uwagi.

3. Inscenizacja (na dywanie rozłożony jest szary arkusz papieru – boisko). Dzieci siedzą w kręgu a nauczycielka inscenizuje wiersz „Sznurek Jurka” L. Szołdry, rzucając na papier poszczególne rzeczy, o których jest mowa w wierszu. Tworzy się wielkie dzikie wysypisko.

Tuż za szkołą, bardzo blisko,
kiedyś tam wyrzucił Jurek
poplątany stary sznurek
A nazajutrz obok sznurka
od banana spadła skórka
wyrzucona przez Karola.
Tam też wkrótce Jaś i Ola
wyrzucili bez wahania
swoje torby po śniadaniach
stos papierków po cukierkach
wysypała tam Walerka
Na papierki spadła ścierka,
jakaś pusta bombonierka,
I od lodów sto patyków
pustych kubków moc z plastiku.
Ot tak, od sznurka Jurka,
wnet urosła śmieci górka,
A z tej górki wielka góra,
której szczyt utonął w chmurach
Nie ma miejsca na boisko
lecz śmietnisko mamy blisko

(Nauczycielka dorzuca jeszcze plastikowe butelki, szklany słoik, puszkę po napojach.)

Rozmowa na temat wiersza:

  • W jaki sposób boisko zamieniło się śmietnik?
  • Jak oceniasz postępowanie Jurka i jego kolegów?
  • Czy Jurek przewidział konsekwencje wyrzucenia przez siebie poplątanego sznurka?
  • Czy znasz miejsca przeznaczone na odpady?

4. Zabawa „Pięć pytań”
(Nauczycielka zebrała w jednym miejscu kilka pojemników, w których są różnego rodzaju napoje lub soki. Pojemniki są z różnych tworzyw: szklany, plastikowy, papierowy. Pytania są zadawane i dotyczą rodzaju tworzywa z którego są pojemniki.)

5. Zabawa ruchowa „Leśne porządki” (pomysł własny). Dzieci biegają po całej sali. Na dany sygnał zbierają śmieci, kopią dołek, wsypują śmieci i je zasypują.

6. Praca plastyczna – wypełnianie konturu „Ziemi” farbami plakatowymi – wykorzystanie koloru niebieskiego i zielonego.

7. Zajęcia końcowe (relaksacyjno – wyciszające) – dzieci kładą się na czystej łące (na dywanie), odpoczywają i cieszą się, że wąchają świeże powietrze.

8. Ewaluacja zajęć (nauczycielka zadaje pytania: czy podobały się wam dzisiejsze zajęcia, co najbardziej wam się podobało; nauczycielka dziękuje dzieciom za udział w zajęciach.

Autor: Małgorzata Wydra

źródło: przedszkola.edu.pl


Dzień Ziemi – scenariusz imprezy zorganizowanej dla wszystkich grup wiekowych

„Dzień Ziemi”– scenariusz imprezy zorganizowanej dla wszystkich grup wiekowych w przedszkolu

CELE OGÓLNE:
– uświadomienie dzieciom niebezpieczeństw zagrażających ziemi ze strony człowieka
– przekazanie informacji o ogólnoświatowym Dniu Ziemi i jego znaczeniu dla Ziemi i ludzi
– wdrażanie do bezpośredniej działalności na rzecz ochrony środowiska
– kształtowanie postaw proekologicznych

CELE OPERACYJNE
– rozumie treść czytanego utworu o tematyce ekologicznej
– rozumie i potrafi wyjaśnić pojęcie: ekologia, segregacja śmieci
– wypowiada się na określony temat
– potrafi segregować śmieci

METODY:
– podająca
– aktywizująca

FORMY:
– zbiorowa
– indywidualna

POMOCE DYDAKTYCZNE:
teksty wierszy, teksty zagadek, duży szablon drzewa z wypisaną przysięgą; farby, pisaki; ilustracje, plakaty, wypisane hasła ekologiczne; szablon: sowy; rybki z masy solnej; napisy: ekologia, Dzień Ziemi; kolorowe butelki, piłka; odznaki; dyplomy; globus, chusta animacyjna

PRZEBIEG:

1. Przywitanie z dziećmi. Zwrócenie uwagi na wiszące hasło 22 kwietnia – Dzień Ziemi
Uwrażliwienie dzieci na potrzebę dbania o naszą planetę

2. „ Ekologia” W. Drabik – wysłuchanie wiersza recytowanego przez nauczycielkę z użyciem sylwety sowy. Prezentacja wyrazu EKOLOGIA – omówienie znaczenia słowa ekologia.

Ekologia – mądre słowo,
a co znaczy- powiedź, sowo?
Sowa chwilę pomyślała
i odpowiedź taką dała:
„To nauka o zwierzakach,
lasach, rzekach, ludziach, ptakach.
Mówiąc krótko, w paru zdaniach,
o wzajemnych powiązaniach
między nami, bo to wszystko
to jest nasze środowisko.
Masz je chronić i szanować”
– powiedziała mądra sowa…

3. Ekologiczne kręgle z hasłem – prezentacja plakatów i ilustracji oraz haseł propagujących akcję.

Dzieci rzucają piłką w kręgle wykonane z plastykowych butelek po napojach. Każdy kręgla ma inny numer, do którego przypisane jest hasło. Gdy zostanie przewrócony kręgiel dzieci głośno skandują poszczególne hasło:

1 – nie dotykaj ptasich jaj i gniazd!
2 – nie hałasuj w lesie
3 – nie rozpalaj ogniska w lesie
4 – nie śmieć
5 – nie niszcz drzew
6 – nie zrywaj roślin chronionych
7 – nie zabijaj owadów
8 – dostępnych owoców leśnych nie wyrywaj razem z korzeniami

4. „Ziemia” – wspólne śpiewanie piosenki ekologicznej

Bożena Forma „ZIEMIA”

Nasza Ziemia to piękna kraina,
na niej skały, lądy, morza.
Wiele różnych przedziwnych zjawisk,
i tajemnic w sobie chowa.
Wszyscy zawsze dbajmy o Ziemię,
aby oazą dla nas była.
By jej człowiek nie zaśmiecał,
pełnią życia nam tętniła.
Brudna woda, nieczyste powietrze,
precz spaliny, nieczyste odpady.
Więcej tego nikt z nas już nie chce
nowe trzeba mieć zasady.
Wszystkie żale dziś ludziom ogłaszaj
Niechaj ciągle o ciebie dbają.
Nasza Ziemio niech cię mieszkańcy
Wciąż z odpadów oczyszczają.

5. Ratujmy świat – podrzucanie globusa za pomocą chusty animacyjnej. Dzieci manipulują chustą w taki sposób aby – globus – nie spadł na podłogę.
Nauczyciel pokazuje globus i objaśnia, że nasza planeta Ziemia w bardzo dużym pomniejszeniu. Globus to model Ziemi”

6. Zagadka:

Czapeczkę czerwoną
na głowie nosi.
Kiedy spotka wilka
to grzecznie go prosi.
– Odejdź zaraz wilku,
babcia ma jest chora.
Lekarstwo dla niej niosę
od pana doktora.. (Czerwony kapturek) autor B. Forma

W nim rosną drzewa
w nim ptaki śpiewają.
w nim małe i duże
zwierzęta mieszkają. (las) autor B. Forma

Dziecko, które odgadnie zagadkę otrzymuje odznakę „Przyjaciela Przyrody”
7. „Dobre rady na złe odpady, czyli ekologiczny Czerwony Kapturek” (autor nieznany) słuchanie opowiadania ilustrowanego dużymi obrazkami

8. Przygotowanie przyborów potrzebnych do sprzątania, zwrócenie uwagi na konieczność zachowania zasad bezpieczeństwa i higieny podczas prac porządkowych.

9. „Sprzątamy las z wilkiem” – zabawa dydaktyczna

Na podłodze rozłożone są różne ilustracje: pudełka, butelki, gazety, plastikowe torebki itp. Oraz pojemniki z napisami: makulatura, plastik, szkło. Dzieci oglądają porozrzucane śmieci (ilustracje) omawiają je, określają co znajduje się na ilustracji i z czego dany przedmiot jest zrobiony. Wilk pokazuje dzieciom pojemniki na odpady i wspólnie z dziećmi ustala, co powinno znaleźć się w każdym koszu. Przy muzyce dzieci spacerują po całej sali i „sprzątają las”- zbierając i segregując śmieci do pojemników.

11. Zagadka:

W niej się możesz kąpać,
piją ją ludzie, rośliny, zwierzęta,
bez niej nie byłoby życia na ziemi,
każdy niech o tym dobrze pamięta. (woda) autor: B. Forma
Dziecko które odgadnie zagadkę otrzymuje odznakę „Przyjaciela Przyrody”
12. Wsłuchanie wiersza G. Koby „Rzeka”
Rozmowa kierowana na temat treści wiersza. Zwrócenie uwagi na zachowanie dzieci. Jak dzieci mogą dbać o rzekę i zwierzęta w niej żyjące.

Była sobie książeczka
A w tej książeczce płynęła rzeczka.
Taka malutka, srebrzysta, biała,
Aż tu nagle oniemiała.
Stanęły nad brzegiem
Dzieci niegrzeczne
I zabrudziły całą rzeczkę.
Powrzucały wszystko co miały
I do kąpieli się rozebrały.
A rzeczka na to:
– Nie lubię bardzo,
gdy ktoś mnie zaśmieca!
Wszystkim taki
Wymierzam karę
I kąpać im się
Nie pozwalam wcale!
Kiedy dzieci to usłyszały
Nagle wszystkie posmutniały.
– Nie będziemy już więcej
wyrzucać śmieci!
Zaczniemy ostrzegać
Niegrzeczne dzieci!
Jutro nad twoim brzegiem
Tabliczkę postawimy
I tak wszystkim oznajmimy:
„ BĄDŹ PRZYJACIELEM PRZYRODY I NIE ZAŚMIECAJ WODY!!!”

13. Łowimy ryby – dzieci nawijają żyłkę, na której umocowane są kolorowe ryby wykonane z masy solnej. Kto pierwszy przyciągnie swoją rybę wygrywa. Zwycięzca otrzymuje odznakę przyjaciela natury

14. Ślubowanie – składanie przysięgi przyjaciela przyrody.

Na dużym szablonie drzewa wypisana jest przysięga przyjaciela przyrody. Wszystkie dzieci składają przysięgę a następnie podpisują się lub odbijają swój kciuk pomalowany farbą pod tekstem przysięgi.

ŚLUBOWANIE (autor nieznany)
Kocham ptaki, zieleń, drzewa,
Wiem – jak o przyrodę dbać trzeba.
– nie będę łamał gałęzi ,rozpalać ognisk w lesie
– nie będę rzucać śmieci ,zwierzętom krzywdy nie zrobię
– nie zabrudzę wody bo jestem PRZYJACIELEM PRZYRODY.

15. Wręczanie dyplomów przyjaciół przyrody dzieciom, które złożyły przysięgę
16. Podziękowanie dzieciom za czynny udział w obchodach Dnia Ziemi

Anna Augustynek
Grażyna Kurp
Katarzyna Lisecka

źródło: edukacja.edux.pl

Reklamy

Skomentuj

Proszę zalogować się jedną z tych metod aby dodawać swoje komentarze:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s