Reklamy
Reklamy

Gra małpka w kocyku wymaga od dzieci współpracy w ramach dwóch drużyn zgadujących, które z dzieci schowało się za kocem. Gra ta pomaga dzieciom poznać nawzajem swoje imiona.

Cele:

  • Pierwszoplanowe: Współpraca, kontrola impulsów, stosowanie się do poleceń.
  • Drugoplanowe: Czekanie na swoją kolej, pamięć (wzrokowa), rozpoznawanie liczb, liczenie grupowe, rozwiązywanie problemów, umiejętności językowe.
  • Współpraca.
  • Grupowe rozwiązywanie problemów.
  • Czekanie na swoją kolej.
  • Pomaganie innym.

Potrzebne materiały

Otwarta przestrzeń w sali, wystarczająca aby dzieci mogły stać; koc oraz pisak do zapisania numeru na ręce każdego dziecka, jeśli będzie to potrzebne.

Aranżacja miejsca

Duża sala, otwarta przestrzeń.

Reklamy

Opis zabawy

Reklamy
Reklamy

#arkusz #ASD #Asperger #AspieZaklinaczka #autyzm #czytanie #dostosowanie #edukacja #emocje #IPET #kolorowanie #komunikacja #lekcja #logopedia #metody #MikiLittleAspie #mindfulness #motoryka #mowa #nauczyciel #pedagog #percepcja #pozytywnyprzekazwspektrum #premium #przedszkole #psycholog #rewalidacja #rozwój #scenariusz #sensoryka #SI #społeczne #SylwiaBagińska #szkoła #terapia #tus #uczeń #umiejętnościspołeczne #uwaga #uważność #zabawa #zajęcia #ZespółAspergera #zmysły #ćwiczenia

Reklamy


Skomentuj

Wpisy na stronie

  • Klubokawiarnia Życie jest fajne

    Pierwsza w Polsce kawiarnia, w której pracownikami są osoby z autyzmem „Już w lutym na mapie Warszawy pojawi się niezwykłe miejsce. To pierwsza taka klubokawiarnia…

  • Gamifikacja – nauka przez działanie

    Gamifikacja – nauka przez działanie

    Gamifikacja – nauka przez działanie

  • Dzienniki: Nauka przetrwania

    Wczoraj, Czwartek 14.01.2016 Zbliża się półrocze. Piotrek usiłuje poprawić dwie jedynki z niemieckiego. Robimy codziennie „kartki”. „Kartka” podwójne A4 na którym wypisuję wszystkie słówka, zwroty i…

  • Pomysł na książkę: Niesforny alfabet

      „Niesforny alfabet” Grzegorza Kasdepke to dobry pomysł na naukę alfabetu. Moje dzieciaki bardzo ją lubiły i często do niej wracaliśmy. Jak twierdzi sam autor „W