Historia i wiedza o społeczeństwie – dostosowanie wymagań edukacyjnych

Zakres i sposób dostosowania wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb rozwojowych i możliwości psychofizycznych uczniów – II etap nauczania

Historia i wiedza o społeczeństwie

  • Sporządzanie wykresów, diagramów, taśm czasu, notatek w formie zestawień, tabel.
  • Uwzględnianie trudności z zapamiętywaniem pojęć, nazwisk, dat, wydarzeń historycznych.
  • Wspomaganie, dawanie więcej czasu na przypomnienie nazw, terminów, dyskretne naprowadzanie.
  • Sporządzanie krótkiej notatki z lekcji.
  • Systematyczne i cykliczne powtarzanie i utrwalanie nowego materiału.
  • Pozwolenie na zastąpienie liczb rzymskich arabskimi; utrwalenie liczb rzymskich.
  • Wykorzystanie aktywnych metod nauczania, angażujących jak najwięcej zmysłów (ruch, dotyk, wzrok, słuch), wprowadzanie elementów dramy.
  • Stosowanie różnorodnych form pracy: wycieczki i lekcje muzealne, spotkania z twórcami ludowymi, ludźmi zasłużonymi dla regionu, uczestnikami ciekawych wydarzeń, kustoszami.
  • Wykorzystywanie różnorodnych pomocy dydaktycznych: map, tekstów źródłowych, filmów historycznych, widokówek, zdjęć, diagramów, wykresów, osi czasu, reprodukcji obrazów związanych z wydarzeniami historycznymi, portretów władców, wycinków prasowych, plansz, albumów, przeźroczy i tym podobnych.
  • Skracanie uczniowi tekstów przez wskazywanie najistotniejszych informacji do opanowania (zaznaczenie w podręczniku, zakreślanie markerem ważnych fragmentów lub podanie uczniowi krótkiej notatki).

W czasie odpowiedzi ustnych, odpytywania:

  • stwarzanie życzliwego klimatu, który ośmieli ucznia do udzielania odpowiedzi;
  • budzenie wiary w możliwości ucznia, stosowanie wzmocnień pozytywnych;
  • stosowanie pytań pomocniczych ukierunkowujących tok myślenia;
  • odpytywanie z fragmentów wcześniej omówionego materiału;
  • podanie zestawu pytań z określonego działu historii, które znajdą się w teście;
  • przy tematach przekrojowych udzielanie wsparcia poprzez zadawanie dodatkowych pytań naprowadzających, pomaganie w porządkowaniu, selekcjonowaniu wiadomości, formułowaniu i wyciąganiu wniosków.
  • Zaznaczanie dziecku fragmentów, które stanowią odpowiedź na podane zagadnienia, pytania.
  • Wspomaganie dziecka poprzez podejście do niego i odczytanie poleceń, które są dla niego niezrozumiałe.
  • Wykorzystywanie w czasie lekcji różnych źródeł wiedzy przy nieznacznej pomocy nauczyciela, pokazanie sposobu odczytywania informacji, na przykład odczytywanie z tabeli, osi i tym podobnych.
  • Wykorzystanie różnorodnych form sprawdzenia wiedzy.
  • Zapisywanie przez nauczyciela (na przykład na tablicy) lub ucznia krótkich notatek z lekcji.
  • Dzielenie materiału na małe części.
  • Stosowanie zróżnicowanych sprawdzianów i prac domowych, różnorodnych form sprawdzania wiadomości i umiejętności.
  • Nieocenianie wyłącznie na podstawie pisemnych odpowiedzi ucznia.

Ocenianie:

  • aktywności na zajęciach;
  • kart pracy;
  • pracy w grupach;
  • sprawdzianów, testów;
  • odpowiedzi ustnych (Naprawa, Tanajewska, Mach, Szczepańska, 2017).

Więcej podobnych tematów w zakładce DOSTOSOWANIE WYMAGAŃ EDUKACYJNYCH

źródło: R. Naprawa, A. Tanajewska, C. Mach, K. Szczepańska: „Dostosowanie wymagań edukacyjnych…”, HARMONIA, Gdańsk 2017

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: