Ewaluacja i procedury celów

Ewaluacja i procedury osiągania celów zawarte w poście dotyczą aktualnych kryteriów ocen w programach dydaktyczno-wyrównawczych dla dzieci klas 1-3

Ewaluacja

„Dzięki niej dowiemy się, czy program jest właściwie skonstruowany i czy przynosi zamierzone efekty.

Powinna ona zawierać:

  • rejestr zmian i postępów (dokumentację tego, co dziecko osiągnęło);
  • ocenę skuteczności podjętych priorytetowych działań (wygaszanie pewnych zachowań, budowanie pozytywnych wzorców);
  • wnioski i sugestie zmian w proponowanych działaniach na okres następny.
  • W trakcie realizacji program powinien być poddawany ewaluacji.

Sposoby ewaluacji

  • Diagnoza wstępna – rozpoznanie stanu wiedzy i możliwości oraz specyficznych potrzeb edukacyjnych uczestników zajęć;
  • diagnoza bieżąca – szczegółowe rozpoznawanie osiągnięć;
  • diagnoza etapowa – polegająca na modyfikacji i lepszym dostosowaniu go do możliwości dziecka oraz realiów bazy domowej i szkolnej;
  • diagnoza sumująca (końcowa) – polegająca na przedstawieniu przebiegu realizacji programu z ewentualnymi modyfikacjami; stanowi ona komentarz zasadności założonych celów, stopnia ich realizacji oraz sformułowanie walorów dydaktyczno-wychowawczych projektu;
  • pomiar osiągnięć ucznia pod koniec roku szkolnego.

Badanie osiągnięć uczniów

  • prowadzenie dokumentacji;
  • materiały pracy indywidualnej;
  • rozmowy z nauczycielami uczącymi, rodzicami;
  • prezentacja dokonań uczniów na forum klasy.

Ewaluacji dokonują wszystkie strony zaangażowane w tworzenie i realizację programu. Realizacja programu przewidziana jest na czas trwania pierwszego etapu kształcenia. W trakcie realizacji programu powinno występować stałe jego monitorowanie mające na celu sprawdzenie efektywności realizacji celów.

Proponujemy następujące narzędzia służące ewaluacji:

  • bezpośrednia obserwacja;
  • karta obserwacji;
  • rozmowy z rodzicami […]

Procedury osiągania celów

  • Praca na zajęciach ma charakter indywidualny, dostosowany do możliwości każdego dziecka. Indywidualizacja ta polega na stałym monitorowaniu przebiegu i efektów pracy każdego ucznia, powolnym stopniowaniu trudności, systematyczności i ciągłości oddziaływań.
  • Punktem wyjścia jest dogłębna analiza potrzeb edukacyjnych i możliwości indywidualnych uczestników zajęć.
  • Układy ćwiczeń, o różnym stopniu trudności, poprzedzone są krótką i jasną instrukcją.
  • Dzieci w czasie zajęć powinny czuć się odprężone, spokojne – bardzo ważne jest więc ocenianie postępów, wzmacnianie o charakterze pozytywnym.
  • Pomoce dydaktyczne stosowane w trakcie ćwiczeń są różnorodne, budzą zainteresowanie dziecka.
  • Zajęcia często mają charakter zabawowy.
  • Metody są dostosowane do indywidualnych potrzeb i możliwości dziecka” (Tanajewska, 2015).

źródło: Alicja Tanajewska: „Program zajęć dydaktyczno-wyrównawczych oraz korekcyjno-kompensacyjnych dla uczniów klas 1-3…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2015

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: