Uczniowie z autyzmem i dysleksją często wymagają nauczania polisensorycznego. Polega ono na zaangażowaniu zmysłów wzroku, słuchu, dotyku oraz ruchu i jest bardzo skuteczne w nauce pisowni

„Jedna z takich metod to głośne literowanie, a jej efektywność została potwierdzona w badaniach.

Poproś ucznia, aby:

  • przyjrzał się nowemu słowu – możesz zapisać je dla niego na kartce lub ułożyć z plastikowych liter;
  • wypowiedział słowo na głos;
  • napisał je (należy przy tym unikać pisma drukowanego), głośno wypowiadając wszystkie literki oraz przyglądając im się dokładnie; bardzo ważne na tym etapie jest wprawienie w ruch ręki oraz mięśni gardła;
  • sprawdził czy prawidłowo je zapisał;
  • zakrył je i powtórzył wszystkie wymienione czynności.

Uczeń powinien ćwiczyć naukę słowa w przedstawiony wyżej sposób trzy razy dziennie przez tydzień. W tym czasie powinno się ono utrwalić w pamięci, choć niestety będzie to tylko jedno słowo. Dlatego ostatnim krokiem jest dopasowanie do niego kategorii wyrazów, które podobnie brzmią i wyglądają. Jeśli np. słowem, którego nauczyło się dziecko, jest mrówka, należy przedstawić mu wyrazy podlegające tej samej zasadzie ortograficznej: lodówka, probówka, parówka, temperówka, motorówka, stołówka, łamigłówka, ciężarówka, klasówka, wywiadówka. W ten sposób, ucząc się jednego słowa, dziecko zapamięta pisownię ośmiu lub więcej słów” (Ried, Green, 2015).

źródło: G. Ried, S. Green: „100 i więcej pomysłów, jak pomóc dziecku z dysleksją”, Harmonia Universalis, Gdańsk 2015

Reklamy