brightbooksonslant

„Do najważniejszych zadań wychowawcy klasy i nauczycieli przedmiotu w stosunku do dziecka z autyzmem, zespołem Aspergera czy ASD (spektrum autyzmu) należą:

I. Zadania edukacyjne – w tym obszarze nauczyciel powinien:

  • zapoznać się z treścią orzeczenia do kształcenia specjalnego swojego ucznia i obligatoryjnie ustosunkować się do zaleceń w nim zawartych;
  • zapoznać się również z inną dokumentacją medyczno – psychologiczną, np. aktualnymi badaniami dziecka, z opinią wydaną przez lekarza psychiatrę lub neurologa o stanie jego zdrowia, opiniami psychologa, pedagoga, terapeuty i logopedy;
  • zaopatrzyć się w niezbędną literaturę dotyczącą autyzmu/ZA/ ASD, aby poznać specyfikę swojego ucznia i służyć mu pomocą;
  • zapoznać się ze specyfiką autyzmu/ZA/ASD (amerykańscy klinicyści zredukowali nazewnictwo do ASD na większość zaburzeń autystycznych – dlatego często stosuję je zamiennie, w Polsce jeszcze rozdziela się te pojęcia, w USA – określa się je mianem ASD bez ZA, które w kryteriach DSM-5 – zanika), dbać o integrację dziecka z tym zaburzeniem z całą klasą, jak również wprowadzić na zajęciach lekcyjnych metody aktywizujące takiego ucznia;
  • skontaktować się z psychologiem i/lub pedagogiem szkolnym, kiedy nie wie, jak dany problem rozwiązać lub kiedy ma jakiekolwiek, nawet zdawałoby się błahe pytanie; stwarzać sobie raz w miesiącu możliwość spotkania w szerszym gronie (tzw. spotkania superwizyjne), aby wymienić się doświadczeniami dotyczącymi funkcjonowania ucznia z ASD i całej jego klasy;
  • starać się utrzymywać stały kontakt z rodzicami dziecka z autyzmem, nie obawiać się zapytać ich, jak rozwiązują oni w warunkach domowych dany problem. Pamiętaj, że rodzice takiego dziecka to skarbnica wiedzy na jego temat, bo kto może lepiej znać jak nie oni – dlatego wspierajcie się wzajemnie.

II. Zadania integrujące, społeczne – w tym obszarze nauczyciel powinien:

  • prezentować i popierać postawę przyjazną integracji, podpisywać się pod ideą kształcenia dzieci z różnymi dysfunkcjami w szkolnictwie ogólnodostępnym lub integracyjnym;
  • podkreślać i doceniać starania, motywację dziecka na tle zespołu klasowego;
  • uwrażliwiać uczniów pełnosprawnych i ich rodziców na potrzeby dziecka niepełnosprawnego w klasie – budować atmosferę integracji pomiędzy rodzicami dzieci pełnosprawnych i niepełnosprawnych;
  • wspierać takiego ucznia w integracji z zespołem klasowym i szkolnym poprzez zachęcanie go do aktywnego uczestnictwa w konkursach oraz imprezach klasowych i  szkolnych.

III. Zadania wychowawcze – w tym obszarze nauczyciel powinien:

  • starać się podnosić samoocenę dziecka z autyzmem w celu zwiększenia poczucia jego własnej wartości, efektywności pracy i możliwości osiągania sukcesów;
  • włączać wszelkie metody aktywizujące na lekcjach godziny wychowawczej, starać się omawiać z całą klasą – w obecności ucznia z autyzmem – wszystkie problemy natury wychowawczej na bieżąco i wykorzystywać do tego celu historyjki społeczne. Niech wybrane dzieci z klasy, w tym uczeń z ZA, po wcześniejszym omówieniu problemu z wychowawczego zaistniałego w klasie, spróbują go rozwiązać poprzez odegranie inscenizacji teatralnej z podziałem na role. Ten sposób rozwiązywania konfliktów klasowych jest bardzo czytelny dla dziecka z autyzmem;
  • w miarę możliwości, przy pomocy psychologa szkolnego i/lub pedagoga szkolnego, stworzyć swoistego rodzaju grupę wsparcia dla rodziców dziecka z autyzmem/ZA/ASD w celu wymiany doświadczeń, wspólnego, konstruktywnego rozwiązywania aktualnych problemów związanych z nauczaniem i wychowaniem.

Kryteria oceny dziecka z autyzmem/ZA/ASD nie powinny odbiegać od oceny jego zdrowych rówieśników. Należy bowiem pamiętać, że jego iloraz inteligencji jest w normie; zazwyczaj jest ono zdolne i utalentowane, szczególnie z przedmiotu i przedmiotów, które go szczególnie interesują.

Oczywiście nauczyciel powinien bazować na mocnych stronach ucznia, a rozwijać te słabsze, a także przez cały rok szkolny dbać o jego sferę emocjonalno – motywacyjną. Ocenę z zachowania powinien wystawiać, mając na uwadze specyfikę autyzmu, czyli wiedzieć, że nie każde niegrzeczne, wręcz aroganckie zachowanie jest przyczyną złego wychowania. Tak bowiem może zareagować każde dziecko z ZA/autyzmem/ASD, które znajdzie się w nowej dla siebie sytuacji lub nie zostało poinformowane, co będzie się dziać w danej chwili. Należy również wspierać jego zainteresowania i uzdolnienia, dawać mu możliwość wykazania się na forum klasy” (Joanna Święcicka, 2014).

 

źródło: Joanna Święcicka: „Uczeń z zespołem Aspergera: Praktyczne wskazówki dla nauczyciela, Impuls, Kraków 2014

Reklamy