Przerwa

Każdy uczeń potrzebuje przerwy. Autystyczny uczeń powinien mieć więcej wolnego czasu w przyjaznym, kojącym miejscu

„Czas na przerwę należy uwzględnić na etapie szacowania ryzyka i/lub układania planu postępowania, na wypadek gdyby opiekun był nieobecny. Kiedy dziecko czuje silny stres i zdenerwowanie, może potrzebować miejsca, które zapewni mu więcej prywatności i ograniczy stymulację. Umieszczając ucznia w takiej przestrzeni, chronimy go przed sytuacją lub aktywnością, z którą sobie nie radzi. Dla jego dobra należy rozważnie wybrać takie miejsce. Ta strategia to nie forma kary, lecz metoda wsparcia w obliczu napięcia i presji. Przestrzeń, w której schroni się dziecko, powinna być kojąca i bezpieczna. Jeśli na co dzień pełni inne funkcje, trzeba ją zaadaptować. Może to być kącik z książkami, pokój terapii sensorycznej lub poducha do siedzenia pod schodami. Działanie tej strategii należy regularnie weryfikować. Należy ją stosować w połączeniu z innymi metodami, takimi jak ograniczony wybór” (Brown, 2017).

źródło: S. Brown: „Spektrum autyzmu i strategie deeskalacji…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2017

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s