Motywowanie i ocenianie IPET

Motywowanie i ocenianie w Indywidualnch Programach Edukacyjno-Terapeutycznych (IPET) dla ucznia o specjalnych potrzebach edukacyjnych dla II etapu nauczania 2017′

Motywowanie i ocenianie

  • „Ocenienie wiedzy i wysiłku włożonego w opanowanie materiału, zwiększenie nacisku na wypowiedzi ustne, niekrytykowanie, nie ocenianie negatywne na forum klasy.
  • Częste wzmacnianie, tworzenie atmosfery życzliwości i bezpieczeństwa, dbanie o prawidłowe relacje ucznia z rówieśnikami.
  • Oparcie pracy na mocnych stronach dziecka.
  • Uwzględnienie w ocenie pracy ucznia zarówno efektu, jak i możliwości dziecka, włożonego przez nie wysiłku.
  • Udzielanie pomocy w organizowaniu pracy oraz wzmacnianie aktywności i zaangażowania ucznia w wykonywanie czynności zleconych przez nauczyciela.
  • Stwarzanie sytuacji, w której może odnaleźć sukces, zauważenie wysiłku i wkładu pracy, wzmacnianie  pozytywne przez stosowanie pochwał.
  • Udzielanie pomocy, wsparcia, naprowadzanie przez pytania pomocnicze w budowaniu wypowiedzi pisemnej.
  • Ocenianie toku rozumowania, nawet gdyby ostateczny wynik zadania był błędny (co mogłoby wynikać z pomyłek rachunkowych), i odwrotnie – ocenianie pozytywne, jeśli wynik zadania jest prawidłowy, choćby strategia dojścia do niego była niezbyt jasna.
  • Podchodzenie do ucznia w razie jakichkolwiek wątpliwości związanych z poleceniem.
  • Wspólne z uczniem rozwiązywanie ćwiczeń zawartych w kartach pracy.
  • Ocenianie poprawności toku rozumowania i właściwego wyniku, a nie poprawności zapisu.
  • Zwiększenie motywacji do nauki, samooceny i wiary we własne możliwości poprzez dostrzeganie i nagradzanie nie tylko ewidentnych sukcesów edukacyjnych ucznia, ale również jego aktywności i wysiłku włożonego w pracę poznawczą na lekcji i w domu.

Wykorzystanie różnorodnych form sprawdzenia wiedzy.

Ocenianie:

  •  aktywności na zajęciach;
  • kart pracy;
  • pracy w grupach;
  • sprawdzianów, testów, odpowiedzi ustnych;
  • każdej aktywności ucznia na zajęciach.

Dostosowanie poziomu trudności zadań zawartych w kartach pracy, sprawdzianach, testach oraz w pracach domowych do indywidualnych możliwości ucznia (zmniejszenie liczby zadań trudniejszych z poziomu podstawowego na koszt zadań z poziomu treści koniecznych).

W czasie odpowiedzi ustnych, odpytywania:

  • stwarzanie życzliwego klimatu, który ośmieli ucznia do udzielania odpowiedzi;
  • budzenie wiary w możliwość ucznia poprzez dokonanie przez niego samooceny na forum zespołu klasowego;
  • stosowanie wzmocnień pozytywnych;
  • stosowanie pytań pomocniczych, ukierunkowujących tok myślenia;
  • odpytywanie z fragmentów wcześniej omówionego materiału;
  • podanie zestawu pytań z określonego działu historii, które znajdują się w teście;
  • przy tematach przekrojowych udzielanie wsparcia poprzez zadawanie dodatkowych pytań naprowadzających;
  • pomaganie w porządkowaniu, selekcjonowaniu wiadomości, formułowaniu i wyciąganiu wniosków” (Naprawa, Tanajewska, Mach, Szczepańska, 2017)

 

źródło: R. Naprawa, A. Tanajewska, C. Mach, Szczepańska: „Dostosowanie wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb rozwojowych…”, HARMONIA, Gdańsk 2017

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

Blog na WordPress.com.

Up ↑

%d blogerów lubi to: