Ramowy plan nauczania dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym

źródło: Kazimierz Słupek, Uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, 2018

Uczeń z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym uczęszczający do szkoły ogólnodostępnej uczestniczy w zajęciach z klasą, realizując kształcenie na podstawie IPET. Organizacja jego nauczania oparta jest na odrębnej podstawie programowej (podstawa programowa kształcenia ogólnego dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym) oraz odrębnym ramowym planie nauczania (ramowy plan nauczania dla szkoły specjalnej dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym). Nauczyciel prowadzący zajęcia w klasie realizuje więc równolegle dwie podstawy programowy związane z dwoma ramowymi planami nauczania.

Na przykład uczeń z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym nie realizuje zajęć informatycznych, ale w nich uczestniczy z całą klasą i realizuje treści z zajęć go obowiązujących (np. rozwijających komunikowanie się). Uczeń jest „przypisany” do konkretnej klasy, wobec czego w dzienniku lekcyjnym odnotowuje się jego obecność na zajęciach edukacyjnych.

W związku z tym, że w dzienniku nie ma miejsca na dodatkowe wpisy odzwierciedlające, co dziecko robiło danego dnia, to zazwyczaj dołącza się do niego dodatkowy dziennik (np. do zajęć pozalekcyjnych) lub po prostu zwykły zeszyt i tam dokonuje się odpowiednich zapisów. Uczniowie z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym otrzymują wyłącznie oceny opisowe na wszystkich etapach kształcenia, zarówno z zachowania, jak i zajęć edukacyjnych.

Treści nauczania

Treści nauczania, podane poniżej za podstawą programową, mają charakter otwarty. Nauczyciel ma prawo wyboru, w tym zawężania lub poszerzania ich zakresu.

I. Ja.

  1. Budowanie własnej tożsamości.
  2. Jedzenie.
  3. Ubieranie się.
  4. Higiena osobista.
  5. Potrzeby fizjologiczne.
  6. Sygnalizowanie samopoczucia.

II. Ja i otoczenie.

  1. Ja – członek rodziny.
  2. Ja – uczeń.
  3. Ja – w rozmowie.
  4. Ja – członek społeczności lokalnej.
  5. Ja – członek społeczeństwa.
  6. Ja i przyroda.
  7. Moje zdrowie.
  8. Ja w chorobie.
  9. Ja jako konsument.
  10. Ja w świecie techniki.
  11. Ja w świecie technologii informacyjnej.
  12. Ja w bezpiecznym świecie.
  13. Ja w świecie kultury i rozrywki.
  14. Mój czas wolny.
  15. Będę dorosły.

III. To, co mi pomaga

  1. Czynniki środowiskowe (leki, rodzina, środowisko znajomych, przyjaciół, pomoce i urządzenia wspomagające funkcjonowanie komunikacji itp.). Wdrażanie do właściwego korzystania z zaopatrzenia ortopedycznego i oprzyrządowania ułatwiającego funkcjonowanie (okulary, aparaty słuchowe, kule, trójnogi, balkoniki, wózki inwalidzkie, kaski itp.).
  2. Działania nauczycieli i specjalistów wspierające ucznia w zakresie:
  • rozwijania komunikacji;
  • rozpoznawanie emocji i radzenia sobie z nimi;
  • doskonalenia motoryki małej;
  • doskonalenia motoryki dużej;
  • doskonalenia przetwarzania zmysłowego;
  • rozwijania samodzielności;
  • usprawniania procesów poznawczych (uwaga, spostrzeganie, pamięć, myślenie);
  • rozwijania i podtrzymywania zainteresowań;
  • rozwijania i doskonalenia technik szkolnych (czytania, pisania, liczenia (Słupek, 2018).

źródło: Kazimierz Słupek, Uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, HARMONIA, Gdańsk 2018

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: