Autostymulacje – metody reaktywne

Metody reaktywne

Systematyczne ignorowanie

„Autostymulacja jest zwykle sama w sobie źródłem wzmocnienia. Dlatego najprawdopodobniej dziecko będzie bardzo szczęśliwe, jeżeli je zignorujemy, pozwalając tym samym, żeby bez żadnych przeszkód mogło się w omawiane zachowania angażować. Każdą formę ingerencji będzie natomiast odbierało jako niepożądaną próbę  oderwania go od tak przyjemnej aktywności. Czasami ludzie stawiają znak równości między ignorowaniem a wygaszaniem. Tymczasem ponieważ w tym wypadku wzmocnienie nie jest związane z uwagą, systematyczne ignorowanie odnosi zwykle marne skutki w zakresie redukowania i eliminowania autostymulacji. Podobnie metoda wykluczenia jest tu generalnie mało efektywna. Podstawowym warunkiem skuteczności Wykluczenia jest możliwość usunięcia dziecka z aktywności czy środowiska, które sprawiają mu przyjemność. Jednak ponieważ moment wykluczenia jest idealną okazją do autostymulacji, stosowanie tej strategii może w rzeczywistości spowodować wzrost występowania zachowań autostymulacyjnych.

Wzmacnianie

Podobnie jak w przypadku wszelkich innych terapii redukujących problemy związane z zachowaniem, w programach ograniczających autostymulację, użycie wzmocnień odgrywa rolę absolutnie kluczową. Możemy wybierać spośród kilku dostępnych procedur wzmacniających, takich jak Zróżnicowane Wzmacnianie Zachowań Niekompatybilnych/ Alternatywnych (Differential Reinforcement of Incompatible/Alternative behaviors – DRI/DRA), Zróżnicowane Wzmacnianie Innych zachowań (Differental Reinforcement of Other behavior – DRO) czy Zróżnicowane Wzmacnianie Niskiej Częstości Zachowania (Differental Reinforcement of Lower Rates of behavior – DRL). Wszystkie te programy mają na celu dostarczanie wzmocnień i motywowanie dziecka do angażowania się w zachowania inne niż autostymulacyjne. Kiedy już wybierzemy jeden z nich, KONIECZNE jest wdrożenie go równolegle z jakimś rodzajem programu redukcyjnego. Każdy program redukcyjny MUSI BYĆ wprowadzany w połączeniu z którymś programem zróżnicowanego wzmacniania.

Zapobieganie reakcji

Przerywanie zachowań autostymulacyjnych zawsze, kiedy się pojawiają, doprowadzi do zredukowania lub nawet do wyeliminowania wzmocnienia jakie dostarczają one dziecku. Ponieważ wzmocnienie, jakie dziecko czerpie z autostymulacji ma charakter bezustanny (jak ciągłe częstowanie się cukierkiem), im szybciej zachowania te zostaną zahamowane, tym mniej czasu dziecko spędzi na obdarzaniu samego siebie wzmocnieniem.

Niezwykle istotny jest sposób, w jaki zachowania te przerywamy. Podobnie jak w odniesieniu do innych niepożądanych zachowań, powinniśmy zastosować możliwie najmniej bezpośrednią metodę interwencji…” (Leaf, McEachin, 2017).

 

źródło: R. Leaf, J. McEachin, Wydawnictwo LTW, Warszawa 2017

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: