Łapanie na leniwej ósemce – zabawa SI

Dzieciom z zaburzeniami neurologicznymi często trudno połączyć informacje z dwóch lub trzech układów jednocześnie. Wykonanie tej czynności wymaga równoczesnego zintegrowania kilku systemów sensorycznych

Cel:

  • Integracja zmysłu wzroku i równowagi – „chodzenie po ósemce przy jednoczesnym śledzeniu wzrokiem woreczków wymaga od dziecka równoczesnego przetwarzania i integracji bodźca wzrokowego oraz bodźca stymulującego zmysł równowagi.
  • Koordynacja ruchowa – łapanie woreczka wymaga koordynacji ruchowej oraz integracji zmysłów wzroku i równowagi.
  • Bodziec słuchowy i integracja słuchowa – jeśli włączasz muzykę, informacja słuchowa w połączeniu z informacją dla zmysłów równowagi i wzroku będzie jeszcze większym stopniu pobudzać układ nerwowy.

Materiały:

  • Kreda do malowania po chodniku, kolorowa taśma do zabawy wewnątrz.
  • Woreczki z grochem lub kolorowe piłki.
  • Duży kosz.

Miejsce:

  • Wszędzie, ale lepiej na zewnątrz.

Sposób zabawy (poziom pierwszy):

  • Jeśli zabawa toczy się na zewnątrz, kolorową kredą narysuj na chodniku lub asfalcie ∞ leniwą ósemkę o długości około 3 metrów.
  • Najpierw dziecko chodzi po ósemce (upewnij się, że robi to dobrze, czyli przechodzi przez środek na drugą pętlę).
  • Gdy dziecko nauczy się już poruszać po ósemce, niech chodząc, patrzy cały czas na ciebie, a w rekach trzyma kosz. Zacznij rzucać w jego kierunku woreczkami, a dziecko niech łapie je do kosza.

Sposób zabawy (poziom drugi):

  • Gdy podopieczny zrozumie zasady gry, możesz zacząć szybciej rzucać woreczkami, a nawet rzucać dwoma naraz. Złapanie ich będzie stanowić niemałe wyzwanie. Możesz również na jednym końcu ósemki ustawić kosz, do którego dziecko, chodząc, będzie wrzucać woreczki.
  • Gra stanie się jeszcze bardziej skomplikowana, gdy na jednym końcu ósemki narysujesz lub przykleisz dużą literę „X” i w ten sposób oznaczysz miejsce, z którego dziecko będzie musiało odrzucać woreczki w twoją stronę. Twój podopieczny może również maszerować lub idąc, dotykać prawą ręką lewego kolana.
  • Tę grę łatwo rozgrywać w parach.
  • Aby zwiększyć trudność, włącz muzykę. Gdy ją wyłączysz, dziecko powinno się zatrzymać.
  • Możesz również kazać dziecku wypowiedzieć nazwę koloru woreczka który właśnie leci w jego kierunku” (Delaney, 2016).

źródło: T. Delaney: „101 ćwiczeń, gier i zabaw dla dzieci z autyzmem…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2016

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: