Robimy naleśniki – zabawa SI

Robimy naleśniki to znana zabawa sensoryczna. Doskonała dla wielbicieli przytulnych ciasnych przestrzeni

Cele: 

  • Świadomość własnego ciała.
  • Zabawa tematyczna.
  • Stymulacja przedsionkowa, proprioceptywna i dotykowa.
  • Wspólna uwaga.

Materiały:

  • koc lub duży kawałek materiału.

Sposób zabawy:

  • Rozłóż koc na dywanie.
  • Jedno dziecko kładzie się na brzegu koca. Pozostałe dzieci pomagają dorosłym turlać je w kierunku drugiego brzegu, żeby ciasno je owinąć. W czasie zabawy można śpiewać jakąś piosenkę tematyczną w stylu: „Robimy smaczne naleśniki, będziemy zaraz jeść, robimy smaczne naleśniki, zjadamy twoją część!”.
  • Następnie, jeśli dziecko jest zadowolone, rozbawione, udawajcie, że zjadacie zrobione naleśniki. Dorośli masują się po brzuchach mówiąc: Pycha!
  • Po chwili zapytaj dziecko: „Jesteś gotowy do rozwinięcia?”. Gdy będzie gotowe, delikatnie chwyć brzeg koca i pozwól, żeby powoli rozwinęło się na dywan.

Modyfikacje:

  • Owińcie kogoś na stojąco.
  • Owińcie dwoje dzieci na raz.
  • Niech kilkoro dzieci wstanie i przytuli się do siebie nawzajem. Wtedy owińcie je wszystkie razem dużym kocem, który będzie można kilka razy owinąć wokół dzieci.

Czego uczą się dzieci:

  • Dzieci z ASD zwykle bardzo lubią przytulne, ciasne miejsca. W zabawie odtwarzacie warunki podobne do tych, jakie mają niemowlęta w łonie matki, oraz znajome dzieciom poczucie bezpieczeństwa w zamkniętej przestrzeni. Pod wpływem tego doświadczenia dziecko prawdopodobnie będzie szukać przytulnego miejsca, żeby się uspokoić, gdy jest zdenerwowane i smutne.
  • Zabawę tę można przeprowadzić z jednym dzieckiem, jeśli czuje się zdezorientowane i jest z tego powodu nieobliczalne. Zabawa pozwoli mu się wyciszyć i skoncentrować.
  • Dzieci zawijające naleśniki dowiadują się, jak można komuś sprawić przyjemność.
  • Jeżeli udają, że jedzą naleśniki, rozwijają abstrakcyjne myślenie uczestniczą w zabawie w udawanie.

Niektóre dzieci wolą, żeby zawinąć je w całości razem z głową, ponieważ lubią ciemne, zamknięte przestrzenie. Jeśli dziecko niepewnie podchodzi do zabawy, najpierw obwiń je na stojąco.

Dziecko z problemami przedsionkowymi może nie być wystarczająco świadome położenia swojej głowy. Uważaj, żeby jej nie rozbiło w trakcie rozwijania naleśnika (Sher, 2014).

źródło: B. Sher: „Gry i zabawy we wczesnej interwencji…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2014

Reklamy

3 thoughts on “Robimy naleśniki – zabawa SI

Add yours

  1. Wielbię naleśnikową zabawę 🙂 Starszy (ZA) do tej pory śpi w poszewce na kołdrę, cały pozawijany, zszyliśmy dwa koce i ma teraz taką cieplutką poszewkę-wielki śpiwór (klasyczne śpiwory odpadały, bo śliskie i szeleszczące, a to mu przeszkadzało. Za to młodszy, teoretycznie neurotypowy, kocha zawijanie i uwielbia sam się rozwijać, ostatnio testowaliśmy zawijanie w trzy leżące na sobie kołdry, każdą w inną stronę, zabawa przy odwijaniu się była niesamowita… U nas zabawa w naleśniki dobrze działa na poprawę nastroju. Nie próbowałam zawijania na stojąco, ale fajny pomysł i przetestuję.

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s

Blog na WordPress.com.

Up ↑

%d blogerów lubi to: