System koleżeński – autyzm

W czasie spędzonym ze swoim rówieśnikiem-mentorem uczeń z ASD dowiedział się więcej na temat interakcji społecznych, niż ja mogłabym go kiedykolwiek nauczyć.

Uczniowie z autyzmem często chcą zintegrować się z grupą i nawiązać przyjaźnie. „W większości przypadków uczenie ich umiejętności społecznych nie wystarcza, ponieważ muszą te umiejętności zastosować w praktyce. Spędzanie czasu z koleżanką lub kolegą może pomóc osobom autystycznym nauczyć się więcej i wypróbować swoje umiejętności w życiu.

Przebywanie z rówieśnikiem-mentorem lub z kolegą bądź koleżanką to szansa dla ucznia z ASD na zastosowanie umiejętności społecznych w wielu sytuacjach i wykonanie większej liczby ćwiczeń niż w pojedynkę. Osoby z ASD to zwykle wzrokowcy, którzy dostrzegają i naśladują to, co robią inni. Oczywiście koleżankę lub kolegę należy odpowiednio dobrać ktoś taki musi być gotowy na to, by się zaangażować. Niektórzy licealiści chętnie odgrywają rolę mentora, idealni byliby jednak odpowiedzialni uczniowie z tego samego rocznika. Może być tak, że koleżanka lub kolega będą potrzebni w niektórych sytuacjach, np. podczas przerw lub jazdy autobusem do szkoły. Można także wyznaczyć w tygodniowym planie zajęć czas pracy z drugim uczniem. Najlepiej by było, gdyby osoby te utrzymywały ze sobą również relacje towarzyskie. Jedna z moich koleżanek zaaranżowała cotygodniowe spotkania w wyznaczonej sali, w których uczestniczyli uczniowie-mentorzy oraz uczniowie z autyzmem. Młodzi ludzie grali w gry i wzajemnie się poznawali. Z czasem zaczęli się spotkać w szkole i poza nią, w zależności od potrzeb i chęci uczniów z zaburzeniami. Pomysł ten wymaga pewnego nakładu pracy, na przykład zorganizowania sali oraz wyznaczenia w planie regularnych godzin, ale w dłuższej perspektywie zmniejszy problemy, a zwiększy pewność siebie uczniów.

Dodatkowy pomysł

Włóżcie do pudełka karty, które będą pomocne podczas stymulowania dyskusji między uczniem z autyzmem a jego koleżanką lub kolegą. Rozmówcy mogą wybrać jedną lub dwie karty do omówienia podczas każdej sesji. Tematy na kartach powinny im pomóc poznać się nawzajem lub omówić scenariusze, które następnie pomogą przećwiczyć w życiu codziennym” (Bullok, 2018).

źródło: C. Bullok: „100 pomysłów dla nauczycieli…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2018

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Blog na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑

%d blogerów lubi to: