Gra tajemnic
Gra tajemnic

W tym wieku wiele dzieci uczęszcza do normalnych szkół, w których ich specyficzne problemy rozwojowe mogą być łatwo niezauważone – szczególnie jeśli dzieci są inteligentne i nie zachowują się zbyt ekscentrycznie. Ich zachowanie jest często mylnie odczytywane przez nauczycieli i rówieśników.

„Nauczyciele w szkole średniej mają mniej możliwości dokładnego poznania swoich uczniów i często przyczyn ich dziwnego zachowania czy trudności z nauką dopatrują się w kłopotach emocjonalnych lub problemach z motywacją. W niektórych sytuacjach, np. w stołówce szkolnej, na boisku czy placu zabaw, uczeń z ZA może popadać w konflikty z przełożonymi, nauczycielami i innymi uczniami, którzy nie są świadomi faktu, iż jego interakcje społeczne mogą być zaburzone. Często prowadzi to do poważniejszych kłopotów wychowawczych. W młodym człowieku z ZA narasta stres, który ostatecznie ujawnia się w postaci zupełnie nieakceptowalnej społecznie reakcji.

We wczesnym okresie dojrzewania presja na dopasowanie się do grupy jest tak duża, a tolerancja wobec odmienności tak mała, że dzieci z ZA są często przez swych rówieśników wyłączane z grupy, przedrzeźniane i odrzucane. Reakcją na odtrącenie są coraz częstsze napady złości i agresji. Niestety często dochodzi do tego depresja, a nawet w niektórych przypadkach – ku przerażeniu zrozpaczonych rodziców – myśli samobójcze.

Jeśli u dziecka nie występują wyraźne trudności w uczeniu się, to jego postępy w nauce mogą być całkiem dobre, szczególnie w dziedzinach, którymi dziecko wykazuje szczególne zainteresowanie. Te pozorne sukcesy nie pozwalają czasem dostrzec, że dziecko źle interpretuje pewne informacje, szczególnie dotyczące pojęć abstrakcyjnych i języka idiomatycznego. Młody człowiek ma kłopoty z koncentracją uwagi i organizowaniem swojego czasu. Pomiędzy dzieckiem z ZA, które chce robić wszystko „po swojemu”, a nauczycielami, którzy wymuszają, by zadania wykonane były „tak jak w książce”, powstają często konflikty. Rodzice toczą wyczerpującą i bezowocną walkę z nauczycielami, próbując wyjaśnić skomplikowane postępowanie swego dziecka nauczycielom poszczególnych przedmiotów.

Na pocieszenie…

Zwykle tolerancja na różnice indywidualne wzrasta w pewnym stopniu w późniejszych latach szkoły średniej. Jeśli młody człowiek z ZA nie ma kłopotów z nauką, to inni na ogół darzą go szacunkiem. Nastolatki z ZA potrafią nawiązać przyjaźnie z rówieśnikami, którzy podzielają ich zainteresowania komputerami i fantastyką. Odpowiednio pokierowani, młodzi ludzie z ZA rozwijają w tym wieku zdolności do socjalizacji i ogólne umiejętności „radzenia sobie” w kontaktach z rówieśnikami, co czyni ich życie łatwiejszym i przynosi ulgę ich rodzicom (Randall, Parker, 2010).

Pisząc o ZA mam na myśli autyzm/ASD/ZA – całe spektrum…

źródło: P. Randall, J. Parker: „Autyzm Jak pomóc rodzinie”, GWP, Sopot 2010

Reklamy