Pytaj, nie przypuszczaj

#wskazówka

„Łatwo formułować mylne przypuszczenia. Ze względu na to, że autyzm jest złożony i zawikłany, zawsze należy rozważać wszystkie możliwe przyczyny zachowania dziecka. Warto dopytać rodziców, opiekunów i innych krewnych o sytuację w domu. Najmniejsza zmiana może wywołać silną reakcję. Pracowałem kiedyś z jedenastolatkiem, którego zachowanie dramatycznie się zmieniało, jeśli nie obudził się jako pierwszy w rodzinie. Kadra nauczycielska zmarnowała mnóstwo czasu, zastanawiając się, czym wywołane są te wahania, a jedna rozmowa z rodzicami wyjaśniła wszystko.

Często zapominamy o tym, jak nierówno funkcjonują dzieci z autyzmem, i oczekujemy od nich zbyt wiele. Uczeń może świetnie czytać, ale to nie znaczy, że będzie wiedział, jak zachować się w sytuacjach społecznych, może wyrecytować wszystkie zasady, ale nie umie zastosować ich w praktyce. Pierwowzór z filmu Rain Man miał genialną pamięć do dat, ale nie radzi sobie z czynnościami samoobsługowymi i nie wiedział, jak prowadzić rozmowę. Niebezpiecznie zakładać, że nasz podopieczny coś umie, dopóki tego nie sprawdzimy. Dzieci z problemami z zachowaniem są mistrzami w ukrywaniu swoich słabości i unikaniu zadań, których nie potrafią wykonać” (Brown, 2017).

źródło: Steve Brown: Spektrum autyzmu strategie deeskalacji…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2017