Mówienie z szacunkiem tego, co się myśli

„Uczę się, czym jest szacunek i uczucia. Wszystkie dzieci mają uczucia. Dorośli często uczą dzieci, jak rozmawiać o swoich uczuciach. Nauka mówienia innym o tym, co się czuje to ważna umiejętność. Kolejnym etapem jest nauka, jak z szacunkiem rozmawiać o uczuciach.

Zazwyczaj dzieciom łatwiej się wypowiadać z szacunkiem, jeśli czują się komfortowo i są szczęśliwe. Tak też może być w moim przypadku. Gdy jestem szczęśliwy, łatwiej mi mówić spokojnym głosem i używać życzliwych słów. Wypowiadam się wówczas z szacunkiem.

Czasami dzieci czują się sfrustrowane i złe. Gdy tak się dzieje, trudniej im wypowiadać się z szacunkiem. Ważne żeby dzielić się takimi uczuciami. Ważne również, żeby próbować mówić spokojnym głosem, używając życzliwych słów. To jednak wymaga ćwiczeń.

Mam swój Zespół. Mama, tata i nauczycielka są w moim Zespole. Jeśli będę zły lub sfrustrowany, mój Zespół pomoże mi mówić z szacunkiem o moich uczuciach.

Dostarczając, częściej będę znajdował się w sytuacjach, w których będę czuł złość lub frustrację. Ćwiczenia z moim Zespołem nauczą mnie, jak jednocześnie odczuwać złość i okazywać innym szacunek” (Gray, 2015).

 

źródło: Carol Gray: „Nowe historyjki społeczne…”, HARMONIA UNIVERSALIS, Gdańsk 2015

Advertisements