Monzter-by-Kim-Kwacz1__880

Carol Gray, nauczycielka i ekspert ds. dzieci ze spektrum autyzmu, opracowała strategię Towarzyskich Opowieści, która jak twierdzi Tony Attwood, niezwykle skutecznie pomaga dzieciom zrozumieć typowe sygnały i reakcje charakterystyczne dla konkretnych sytuacji międzyludzkich.

„Wsparcie polega nie tylko na powiedzeniu, co należy robić, ale przede wszystkim na wyjaśnieniu, dlaczego istnieją pewne zasady postępowania i oczekiwania. Dzieci z zespołem Aspergera będą potrzebować tego typu praktycznego wsparcia, aby właściwie odnosić się do swoich rówieśników na podwórku i w klasie.

Towarzyska Opowieść jest pisana wspólnie przez dziecko i rodzica, odzwierciedlając aktualny poziom zdolności czytelniczych malca. Jest to opis konkretnej sytuacji, umiejętności lub pojęcia przedstawiony za pośrednictwem odpowiednich sygnałów międzyludzkich, perspektyw i wspólnych reakcji. Celem jest podzielenie się dokładnymi informacjami w sposób komfortowy i zrozumiały dla zaburzonego dziecka. Pierwsza Towarzyska Opowieść (i co najmniej połowa kolejnych) powinna opisywać, utwierdzać i konsolidować istniejące zdolności i wiedzę dziecka. To pozwoli uniknąć sytuacji, w której Opowieść kojarzy się tylko z porażką.

Towarzyskie Opowieści  mogą również być sposobem na rejestrowanie dokonań dziecka z zakresu zdobywania wiedzy i poznawania nowych strategii działania. Przygotowywanie takich tekstów pozwala innym zrozumieć punkt widzenia malca oraz przyczyny, dla których jego zachowanie może się wydawać nerwowe, agresywne czy buntownicze.

Towarzyskie Opowieści wykorzystują pozytywny język i konstruktywne podejście. Proponują, co robić, zamiast zakazywać. Tekst zawiera zdania opisowe przedstawiające fakty lub stwierdzenia; jednak jedną z przyczyn sukcesu tych historii jest zastosowanie zdań subiektywnych. Mają one na celu objaśnianie spojrzenia danej osoby na jej otoczenie oraz świat jej umysłu. Zdania subiektywne opisują myśli, emocje, przekonania, opinie, motywacje i wiedzę. Ich zadaniem jest wspomaganie rozwoju teorii umysłu. Carol Gray zachęca także do używania także zdań pomocy, wskazujących, kto może wesprzeć dziecko, co stanowi bardzo ważny aspekt kontrolowania emocji, a także zdań kierujących, sugerujących reakcję lub kilka możliwych reakcji w danej sytuacji. Zdania potwierdzające objaśniają wspólne wartości, opinie lub zasady, prezentując uzasadnienie wprowadzenia kodeksów zachowań i konieczności posłuszeństwa. Zdania kontrolne są pisane przez dziecko w celu zidentyfikowania osobistych strategii działania oraz przypomnienia sobie obranych celów. Towarzyska opowieść wymaga także tytułu, który powinien odzwierciedlać jej główne cechy lub kryteria. Carol Gray opracowała metodę Towarzyskiej Opowieści w taki sposób, aby tekst bardziej opisywał niż kierował.

Choć taka opowieść zapewnia opis i uzasadnienie tego, co należy robić, potrzebne są jeszcze okazje do ćwiczenia nowych zdolności międzyludzkich w prawdziwych sytuacjach międzyludzkich w prawdziwych sytuacjach towarzyskich. Nauczyciele i rodzice mogą trenować różne aspekty zabaw z wybranymi dziećmi rozumiejącymi trudności, z jakimi zmagają się malcy dotknięci zespołem Aspergera” (Attwood, 2007).

źródło: M. L. Kutscher, T. Attwood, R. R. Wolff: „Dzieci z zaburzeniami łączonymi…”, Warszawa, 2007

 

Reklamy