Cc2XjPIWEAA9Npk

„Aby u danej osoby zdiagnozowano zaburzenie borderline, musi ona przejawiać co najmniej pięć z ośmiu symptomów:

1. Intensywne i niestabilne związki interpersonalne

  • wahania między skrajnościami: całkowitą zależnością (kurczowym czepianiem się drugiej osoby) i wycofaniem, byciem nadzwyczaj miłym i nadmiernie wymagającym, spostrzeganiem drugiej osoby jako bez reszty dobrej (idealizacją) i ocenianiem jej jako na wskroś złej (dewaluacją)
  • nieustanne poszukiwanie idealnego opiekuna
  • pragnienie bycia bratnią duszą przy jednoczesnym lęku przed bliskością, przekonanie, że będąc w związku z drugą osobą, można stracić tożsamość i przestać istnieć
  • skłonność do manipulowania innymi w związkach (np. hipochondria, nadmierna uwodzicielskość, grożenie samobójstwem) w celu skupienia na sobie uwagi.

2. Impulsywność

  • potencjalne autodestrukcyjne nadużywanie alkoholu lub narkotyków
  • promiskuityzm seksualny, kradzieże, nadmierne, niekontrolowane wydatki
  • objadanie się lub skrajnie rygorystyczna dieta

3. Skrajne wahania nastroju – od przygnębienia, przez złość do euforii i entuzjazmu, przy czym każdy z tych nastrojów trwa nie dłużej niż kilka godzin

4. Niezdolność do panowania nad gniewem

  • napady szału i udział w bójkach
  • rzucanie przedmiotami w ludzi podczas kłótni rodzinnych
  • grożenie innym nożem, często z błahych powodów
  • okazywanie gniewu bliskim osobom, takim jak dziecko, rodzic, terapeuta czy partner

5. Groźby samobójcze lub samookaleczenie – jako wołanie „Cierpię, proszę, pomóżcie mi!”

Po pewnym czasie inni zaczynają ignorować groźby  samobójcze, zdając sobie sprawę, że są one próbą skupienia na sobie uwagi.

6. Zaburzenia tożsamości

  • niepewność dotycząca obrazu własnej osoby, swojej kariery zawodowej, wartości, przyjaciół, a nawet orientacji seksualnej
  • poczucie, że wszystko to jest udawane, i obawa, że inni to odkryją
  • podatność na wpływ sekt, których przywódcy obiecują, że powiedzą nowemu wyznawcy, kim jest i jak powinien myśleć

7. Dominujące poczucie pustki

  • poczucie osamotnienia lub znudzenia
  • huśtawka nastrojów
  • zażywanie narkotyków jako sposób ucieczki przed poczuciem pustki

8. Silny lęk przed porzuceniem

  • kurczowe czepianie się innych
  • paniczny strach przed samotnością, poczucie, że bycie samemu oznacza nieistnienie”

Powyższe dane pochodzą z Podręcznika diagnostyczno-statystycznego, wydanie IV – obecnie funkcjonuje wydanie V (DSM-V), jednak tekst S. Barona-Cohena uznałam za bardziej przejrzysty.

źródło: Simon Baron-Cohen: „Teoria zła”, Smak Słowa, Sopot 2014

Reklamy